Ἡ διαδικασία τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωζώνης ἐπιταχύνεται μετὰ τὸ Brexit∙ ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν σύσταση τῶν θεσμικῶν ὀργάνων κατὰ χώρα, ὅπως Ἀντικατασκοπεία στὴν Ἑλλάδα καὶ Κύπρο, Ἑνιαίας Ἀμύνης, Ἐσωτερικῆς Ἀσφαλείας καὶ ἄλλες σὲ ἄλλες χῶρες, ἀποτελεῖ τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα. Χωρὶς ἑνιαία ἄμυνα καὶ ἐσωτερικὴ ἀσφάλεια, μαζὶ μὲ τὸν ἑνιαῖο προϋπολογισμό, δὲν ὑπάρχει ἑνότης∙ εἶναι γεγονὸς ὅμως ὅτι ἡ Βρεταννία πρόβαλε ἰσχυρὲς ἀντιρρήσεις πάντοτε, διότι ἀρνιόταν πεισματικὰ σὲ κάθε διαδικασία ἑνοποιήσεως. Τὸ Brexit ὁλοκληρώνεται, μὲ συμφωνία ἢ ἄτακτο, ἀλλὰ τὸ δεδομένο εἶναι ὅτι, ἀρχίζουν πλέον οἱ 27 καὶ ἀποφασίζουν μόνοι τους∙ οἱ φίλες της, σκανδιναβικὲς χῶρες καὶ ἀνατολικοευρωπαϊκές, δὲν διαθέτουν κύρος καὶ ἐπιρροὴ στὴν Ἕνωση. Ἄλλωστε, αὐτὸ φάνηκε καὶ στὰ τελευταῖα διεθνῆ προβλήματα, Συρία, Οὐκρανία, στὰ ὁποῖα Γαλλία καὶ Γερμανία ἔχουν ἄλλες θέσεις ἀπ’ τὴν Ἀγγλία∙ ἡ Εὐρωζώνη ἀποκτᾶ τὴν δική της αὐτόνομη φωνὴ διεθνῶς.