Ἡ παράκαμψη τοῦ Οὐκρανικοῦ προβλήματος στὴν διάσκεψη τῶν Εἴκοσι μεγάλων ὀφείλεται στὴν ἄρνηση συζητήσεώς του ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρόν∙ οἱ δύο ἡγέτες συναντήθηκαν διαδοχικὰ μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν καὶ συμφώνησαν μαζί του στὸν διάλογο, γιὰ τὴν ἐπίλυση τῆς διαφορᾶς, ὑποχρεώνοντας καὶ τὸ ΝΑΤΟ ἐγκαταλεῖψαι τὴν πρότασή του γιὰ νέες κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας. Ἡ Εὐρωζώνη ἔκανε αἰσθητὴ τὴν παρουσία της στὴν διεθνῆ σκηνή, καθὼς καὶ ὁ Ἰταλὸς πρωθυπουργὸς ταυτίσθηκε ἀπολύτως μὲ τὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα, ἐνῶ ἦταν σαφέστατη ἡ διαφοροποίηση τῆς Βρεταννίας∙ ὅλοι ἀντιλήφθηκαν, ὅτι τὸ Λονδίνο κινεῖται πλέον μόνο του καὶ στὴν σκιὰ τῆς Οὐάσιγκτον στὰ διεθνῆ προβλήματα. Ἡ ταύτιση τῶν Εὐρωπαίων μὲ τοὺς ΒΡΙΚΣ καὶ τοὺς Ἀναδυομένους στὸ κλίμα καὶ στὴν ἐλευθερία ἐμπορίου εἶναι τὸ δεύτερο συμπέρασμα τῆς διασκέψεως∙ ὁ πολυπολικὸς κόσμος εἶναι γεγονὸς ἀδιαμφισβήτητο, ἔστω κι ἂν οἱ Ἀμερικανοὶ τὸ ἀρνοῦνται. Ἡ παγκόσμιος οἰκονομία ἔχει κέντρο της τὴν Ἀνατολικὴ Ἀσία.