Μητσοτάκης, Καραμανλῆς, πράξη ἀγαστῆς ὁμονοίας

Τὴν προβολὴ τῆς ἀγαστῆς ὁμονοίας τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀποπνέει ἡ χθεσινὴ συνάντηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη μὲ τὸν Κώστα Καραμανλῆ στὴν ὀρεινὴ Ἀρκαδία, γιὰ οὐσιαστικὴ καὶ σὲ βάθος πολιτικὴ ἀνάλυση∙ ἀμφότεροι βλέπουν ἐπιταχυνόμενες ἐκλογὲς καὶ μεταδίδουν τὴν ἄρρηκτη ἑνότητα στὴν κορυφή, ὅπως καὶ μὲ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὥστε ἡ σαρωτικὴ νίκη νὰ συμπληρωθεῖ μὲ πανίσχυρη κυβέρνηση, ποὺ θὰ ἐμπνεύσει τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὴν οἰκονομικὴ ἀπογείωση. Ἄλλωστε, τὴν Παρασκευὴ ἀρχίζει τὸ συνέδριο τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὡς ἐπιστέγασμα τῆς πανστρατιᾶς της∙ ἡ σύγκριση μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, μὲ τὰ ἐκρηκτικὰ ἐσωτερικά του προβλήματα, καταλυτική. Ταυτοχρόνως μεταφέρει στὴν Εὐρώπη καὶ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο τὴν ἀδιαπραγμάτευτη ὑπεράσπιση τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων, κατὰ τῶν κινήσεων μειοδοσίας τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης.