Γαλλία, σὲ προβληματισμὸ

Τὰ ἔκτροπα καὶ οἱ κατατροφὲς στὴν Γαλλία, κατὰ τὶς διαδηλώσεις τῶν Κίτρινων Γιλέκων, ἦταν σαφέστατα ὀλιγώτερα προχθές, ἀπὸ ἐκεῖνα τοῦ προηγουμένου Σαββάτου, ἀλλὰ ὁ προβληματισμὸς παραμένει∙ ἔδειξαν: πρῶτον, τὴν ἀδιαμόρφωτη σὲ πολιτικὴ ἔκφραση δυσαρέσκεια τῶν μεσαίων στρωμάτων, στὴν ἐπαρχία, καὶ κατωτέρων τῶν συνοικιῶν τῶν Παρισίων, κατὰ τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ μὲ ἔκφραση τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὴν ραγδαία μεταβατικότητα τῆς ἐποχῆς μας∙ δεύτερον, τὴν παρουσία στὸ ἀδιαμόρφωτο πλῆθος συγκεκριμένων ὁμάδων, κουκουλοφόρων καὶ ἄλλων, καταστροφῶν καὶ βεβηλώσεως τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων τοῦ γαλλικοῦ λαοῦ∙ τρίτον, τὴν καλή ὀργάνωση τῆς Ἀστυνομίας, ποὺ εἶχε ἀπουσιάσει τὴν προηγούμενη φορά, γιὰ τὴν προστασία τῶν συμβολικῶν τόπων τῆς χώρας, ὅπως τὴν Ἀψίδα τοῦ Θριάμβου. Πολλὰ λέγονται, γιὰ παρέμβαση τρίτων μηχανισμῶν, ἀλλὰ οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες τὸ Σάββατο ἦταν πολὺ ἀποδοτικές, διότι καὶ οἱ διαδηλώσεις δὲν ἦταν μαζικές, ὅπως τὶς κάνουν οἱ Γάλλοι, ὅταν ἐνοχλοῦνται πραγματικά.