Ὁμολογία περὶ σκανδάλων

Ἡ ὁμολογία τοῦ ψηφιακοῦ ὑπουργοῦ, ὅτι εἶναι σκάνδαλο ἡ ἰδιαίτερη μεταχείριση τοῦ φίλου του ἀπ’ τὸν Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, προκαλεῖ σεισμὸ στὴν πολιτικὴ δυναμική∙ τὰ σκάνδαλα ἔχουν ὑπερβεῖ κάθε προηγούμενη κυβέρνηση, ἐνῶ οἱ ἁπτὲς ἀποδείξεις προέρχονται πλέον ἀπ’ τὸ Μέγαρο Μαξίμου. Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι ἐπιβεβλημένη, ἔστω κι ἂν τὴν ἀποφύγει, ὁπότε χάνει καὶ τὰ ἐλάχιστα ἴχνη ἀξιοπιστίας του∙ ἡ πορεία πρὸς τὶς ἐκλογὲς γίνεται πιά, μὲ κυρίαρχο θέμα τὴν κάθαρση, ἀλλὰ ἀπ’ τὴν λοιμικὴ τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης κι ὄχι ἀπ’ τὶς ἄλλες τοῦ ἀπωτέρου παρελθόντος. Ὁ πρωθυπουργὸς χάνει καὶ τὸ τελευταῖο του ὅπλο πολιτικῆς ἐπιβιώσεώς του, ἐπειδὴ ὁ νεαρὸς πιτσαδόρος δὲν εἶναι ὁ μόνος ἀναδειχθεὶς σὲ μεγαλοπαράγοντα τοῦ Κολωνακίου∙ γιὰ τυχαίους μᾶλλον λόγους ξεφύτρωσε τὸ ὄνομά του, ἴσως ἐξ αἰτίας τῶν πολλῶν χρεῶν στὴν ΔΕΠΑ ἀπ’ τὸν ἀτλαντικῆς προελεύσεως ἐπιχειρηματία τῆς Καρλάυλ. Ἀκολουθοῦν πολλὰ μόνα τους.