Σὲ ἐφιάλτη μετατρέπονται γιὰ τοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτὲς οἱ ἑορτές, καθὼς γνωρίζουν, ὅτι τοὺς εἶναι ἀδύνατο νὰ ἐπισκεφθοῦν τὶς περιφέρειές τους ἀνοικτὰ καὶ νὰ ἔχουν ἐπαφὲς μὲ τοὺς ψηφοφόρους τους, ἐνῶ βλέπουν ὅτι οἱ κάλπες στήνονται πολὺ σύντομα∙ αὐτὸ ἄλλωστε τὸ γνωρίζει κι ὁ Ναπολεοντίσκος, καὶ γι’ αὐτὸ δὲν τοὺς πρότεινε ἀπ’ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς νὰ ἐπισκεφθοῦν τὶς ἐπαρχίες τους καὶ νὰ προβάλουν τὸ κυβερνητικὸ ἔργο∙ τὸ γνωρίζει καὶ ἡ Κουμουνδούρου, ἐπειδὴ πολλοὶ εἶχαν ζητήσει τὴν ἀποστολὴ ποῦλμαν, ποὺ θὰ τὰ γέμιζαν γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη, ἀλλὰ αὐτὰ ἐπέστρεψαν ἄδεια. Στὶς λαϊκὲς συνοικίες, Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, τὰ πράγματα εἶναι ἀκόμη χειρότερα, διότι τὰ περισσότερα κομματικὰ γραφεῖα ἔχουν κλείσει, ἐνῶ δὲν βρίσκουν κανέναν πλέον γιὰ ἐκπρόσωπό τους∙ σὲ ὅποιον τηλεφωνεῖ ὁ γραμματέας, τοῦ ἀπαντάει μὲ ἀκατανόμαστες φράσεις, ἐνῶ οἱ γυναῖκες ὅσων πῆγαν στὸ Ἀλεξάνδρειο λένε μυστικὰ ὅτι δὲν πληρώθηκαν…