Τὸ Brexit εἰσέρχεται σὲ νέες περιπέτειες, μὲ μόνη δεδομένη ἐξέλιξη τὴν ἐφαρμογή του στὶς 29 Μαρτίου, ἀλλὰ ἀγνοώντας τὴν μορφή του∙ ἡ Τερέζα Μαίυ παίζει μὲ τὰ νεῦρα τῶν οἰκονομικῶν κύκλων, μία θὰ φέρει τὴν συμφωνία πρὸς ψήφιση στὴν Βουλὴ τῶν Κοινοτήτων τὴν ἄλλη ἑβδομάδα καὶ μία, ὅτι θὰ τὴν ἀναβάλλει. Τὸ ἐπιχείρημά της, ὅτι ἢ ψηφίζουν οἱ βουλευτὲς τὴν συμφωνία της ἢ ἀκολουθεῖ οἰκονομικὸ χάος, δὲν πείθει καὶ πολύ∙ στὸ Σίτυ μετροῦν πλέον τὶς μέρες γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση κι ὅλες οἱ ἑταιρεῖες του σχεδὸν ἔχουν ἀνοίξει γραφεῖα σὲ εὐρωπαϊκὲς πόλεις∙ ἡ κοινὴ γνώμη τώρα ἀντιλαμβάνεται ὅτι τελειώνει ἡ ἐποχὴ τῆς Βρεταννίας ὡς μεγάλης δυνάμεως. Διήρκεσε δύο αἰῶνες μετὰ τὸ Βατερλώ, ἀλλὰ δὲν τὴν ὑπολογίζουν πλέον οὔτε οἱ τελευταῖοι φίλοι της, πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες∙ ἡ διατήρηση τῶν ἀμερικανικῶν σχέσεων δὲν ἱκανοποιεῖ τοὺς περισσότερους.