Ἡ ἐντύπωση τῆς κοινῆς γνώμης, ὅσων παρακολούθησαν τὴν γελοία «συνέντευξη» εἶναι ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος βρίσκεται σὲ κατάσταση παρακρούσεως καὶ ἡ δημοσιογραφίζουσα ἐπιχειροῦσε τὴν διάσωσή του∙ δὲν τοῦ ἐτέθη καμμία οὐσιαστικὴ ἐρώτηση, τί ἔγινε μὲ τοὺς ἑκατὸ νεκροὺς στὸ Μάτι; Πότε θὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ μέτρα γιὰ τοὺς πυρόπληκτους; Τί ἔγινε στὴν ἐκδήλωση τῆς Θεσσαλονίκης; πόσα λεωφορεῖα ναυλώθηκαν καὶ πόσα ἔφθασαν στὸν προορισμό τους; Πότε ἄλλοτε, ἐκτὸς τῶν κουκουλοφόρων της κατοχῆς, ἄνθρωποι μὲ περιβραχιόνια ἔδειχναν τὸ ποιοί πρέπει νὰ συλλαμβάνονται καὶ νὰ κρατοῦνται; Πότε σὲ πολιτικὴ ἐκδήλωση ἡ προσέλευση γίνεται μὲ τὴν ἐπίδειξη ταυτότητος καὶ προσκλήσεως; Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας εἶναι ἴδιας μορφῆς μὲ τὰ ἐγκαίνια τοῦ μετρὸ Θεσσαλονίκης;