Ἐμπόδια Εὐρωσκεπτικιστῶν

Ἡ δυναμικὴ τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποοιήσεως τῆς Εὐρωζώνης κρίνεται ἀπὸ δύο παράγοντες∙ ἀπ’ τὴν πορεία τῆς διαδικασίας τῆς ἑνοποιήσεως, ποὺ δὲν εἶναι ἡ καλύτερη κι ἀπ’ τὴν ἀπήχηση τῶν δυνάμεων ὑπονομεύσεώς της. Ἡ νέα Γαλλογερμανικὴ Συνθήκη φιλίας καὶ συνεργασίας ὑπογράφεται στὶς 22 Ἰανουαρίου στὸ Ἄαχεν, ὡς σημαντικὸ βῆμα πρὸς τὴν ἑνοποιήση∙ ἡ ἄλλη πλευρὰ ὅμως ἔχει ἐνδιαφέρον. Οἱ ἀκροδεξιὲς δυνάμεις τῆς Εὐρώπης ξεκίνησαν μὲ κύριο αἴτημά τους τὴν κατάργηση τοῦ εὐρὼ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὰ ἐθνικὰ νομίσματα∙ σήμερα κανένα κόμμα τους δὲν προβάλλει αὐτὴν τὴν θέση, ἀντιθέτως ἀποδέχονται τὴν διατήρησή του, ἀλλὰ ζητοῦν μέτρα ἀνεξαρτήτου ἐθνικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ταυτίσει τὸ νόμισμά τους μὲ τὴν ἐπιβίωσή τους, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἰσχύει ὁ αὐτόνομος πολιτικὸς ρόλος τοῦ νομίσματος, καθοριστικὸς ἀπ’ τὴν ἐποχὴ Ἀριστοφάνους καὶ Ἀριστοτέλους∙ τὸ δεύτερο εἶναι ὅτι ξέκοψαν πλήρως οἱ εὐρωσκεπτικιστὲς ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ἐξάρτηση.