Ἡ αὐριανὴ ὑπογραφὴ τῆς Γαλλογερμανικῆς Συνθήκης Συνεργασίας στὸ Ἄαχεν, ἀπ’ τοὺς Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ Ἐμμουνουὲλ Μακρόν, θεωρεῖται ἱστορικῆς σημασίας σταθμὸς στὴν πορεία εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως∙ ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων καταδεικνύει, ὅτι, παρὰ τὰ ὅποια ἐσωτερικά τους προβλήματα, θέτει τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἑνότητα σὲ ἄμεση προτεραιότητα. Οἱ ἐξελίξεις στὴν Βρεταννία ἐπιτάσσουν τὴν ἐπίσπευση τῆς διαδικασίας αὐτῆς, διότι καὶ οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοί, μέσα ἀπ’ τὴν πλημμυρίδα τῶν τῆς ἀτλαντικῆς προπαγάνδας ὑπονομευτικῶν παρεμβάσεων, χρειάζονται ἐνέσεις αἰσιοδοξίας καὶ ἐλπίδων γιὰ τὸ μέλλον, ὅπως οἱ ἀναφορὲς τῆς καγκελαρίου γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης μὲ δικά της ὁπλικὰ συστήματα. Ἄλλωστε, οἱ Εὐρωπαῖοι δείχνουν ὅτι δὲν ταυτίζονται μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς στὴν Συρία καὶ Μέση Ἀνατολή, ἀλλὰ καὶ ἀντιτάσσονται στὰ σχέδια ἐπιβολῆς ψυχροπολεμικῆς διαιρέσεως τῆς Εὐρώπης∙ ἡ ἐκτέλεση τοῦ Nordstream2 καὶ ἡ ἄρνηση ἐφαρμογῆς μέτρων κατὰ τῆς Huawei, γιὰ τὸ λογισμικὸ πέμπτης γενιᾶς τὸ ἐπιβεβαιώνουν.