Στὴν ἀναγνώριση τῶν κουκουλοφόρων, προέβη ἡ ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως, ποὺ ξεπήδησαν ἀπ’ τὸ γραφεῖο τοῦ προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅτι πρόκειται γιὰ ἀστυνομικοὺς τῆς ὑπηρεσίας ὑψηλῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦσαν διατεταγμένη ὑπηρεσία∙ ἀλλὰ δὲν δέχθηκε ἐρωτήσεις καὶ δὲν διευκρίνισε, γιὰ ποιά ὑπηρεσία πρόκειται; Ποιός ἔδωσε τὴν ἐντολὴ; Τί ἔκαναν στὴν συνέχεια αὐτοὶ οἱ τρεῖς κουκουλοφόροι; Ὁμολογεῖ, δηλαδή, ἡ κυβέρνηση, ὅτι χρησιμοποιεῖ κουκουλοφόρους καὶ μάλιστα μὲ ἕδρα τους τὸ γραφεῖο τοῦ προέδρου τοῦ Κοινοβουλίου∙ ἀλλὰ αὐτὸς δὲν ἀπάντησε, μὲ ποιό δικαίωμα παραχώρησε τὸ κτίριο τοῦ Κοινοβουλίου σὲ παράνομες δραστηριότητες; Ὁπότε συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ κουκουλοφόροι εἶναι ὄργανα τῶν κυβερνητικῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν. Μόνον αὐτοὶ ὅμως; Ἢ μήπως καὶ ἄλλοι, μὲ τὶς διασυνδέσεις τους στοὺς ἀκροδεξιοὺς κι ἀκροαριστερούς; Ἔρευνα διεξοδικὴ χρειάζεται.