Στὴν πλήρη ἀνατροπὴ τῆς ἐσωτερικῆς καὶ διεθνοῦς δυναμικῆς τῆς χώρας ὁδήγησε ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν καὶ ὁ τρόπος ψηφίσεώς της∙ ἡ γνωστὴ δομὴ τῆς πολιτικῆς σκηνῆς ἔχει ἀνατραπεῖ ἄρδην, ὄχι μόνο ὡς πρὸς τὶς θέσεις τῶν κομμάτων καὶ τὴν ἐξαφάνιση πολλῶν ἐξ αὐτῶν, ὅπως καὶ τὴν ἀπαξίωση τῶν ἰδεολογικῶν τους θέσεων, ἀλλὰ καὶ τὶς βαθύτερες ἀνακατατάξεις στὶς ἐξωτερικὲς σχέσεις τῆς χώρας, ὄχι τόσο σὲ τυπικὸ διακρατικὸ ἢ διακομματικὸ ἐπίπεδο, ὅσο στὴν συνείδηση τῶν Ἑλλήνων, τοῦ πῶς τοὺς φέρονται οἱ μεγάλοι! Σὲ ὅσους γνωρίζουν ἱστορία -καὶ δὲν εἶναι λίγοι στὴν Ἑλλάδα, παρὰ τὸν ἀφελληνισμὸ τῆς ἐκπαιδεύσεως ἀπ’ τὴν ἀριστερὴ κυβέρνηση- θυμίζουν τὰ Κριμαϊκά, τὸ 1854-55, ὅταν οἱ ἀγγλογαλλικὲς δυνάμεις εἶχαν καταλάβει τὸν Πειραιᾶ κι εἶχαν ἐπιβάλει σύστημα κατοχῆς, ἐνῶ στήριζαν τὴν ἀπάτη τοῦ Πατσίφικο, ὅπως τὴν πρόβαλαν οἱ Ἄγγλοι∙ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι πλέκουν τώρα τὰ ἐγκώμια πρὸς τὸν Ναπολεοντίσκο γιὰ τὴν προδοσία στὸ Μακεδονικό, ὅπως τὸ πιστεύουν τὰ τέσσερα πέμπτα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ χειρότερη πτυχή της εἶναι, ὅτι αὐτὰ γίνονται ἀπ’ τὴν πρώτη φορὰ ἀριστερὰ καὶ ὄχι ἀπ’ τὴν προδοτικὴ δεξιά, ὅπως τὴν κατήγγειλαν παλαιότερα ὅλοι οἱ ἀριστεροί∙ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει χωνέψει πλέον, ὅτι οἱ μεγάλοι ἐπέβαλαν τὴν θέλησή τους εἰς βάρος του.
Ἡ διεθνὴς ἀπομόνωση τῆς χώρας εἶναι δεδομένη πλέον, διότι οἱ σχέσεις δὲν κρίνονται τόσο σὲ ἐπίπεδο ἡγετῶν, ἀλλὰ σὲ ἐπίπεδο λαῶν∙ οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι υἱοθέτησαν τὸν Ναπολεοντίσκο, ὅπως εἶχε κάνει ὁ Παττακὸς τὸν πατέρα του, κι ἔδειξαν πρὸ παντὸς οἱ Εὐρωπαῖοι, ὅτι ἀγνοοῦν ἢ περιφρονοῦν τὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ μάλιστα μὲ μεθοδεύσεις ἀποδεδειγμένα ἀντιδημοκρατικές. Θὰ ἔρθουν σὲ σύγκρουση μὲ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ θὰ βγάλουν τὴν Ἑλλάδα ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ τὴν Εὐρωζώνη, ὅταν ἡ ἑπόμενη κυβέρνηση διεκδικήσει, ὄχι μόνο τὰ ἱστορικά της δίκαια, παρὰ καὶ τὸν σεβασμὸ τῶν ἰδίων στὶς συνθῆκες ἱδρύσεώς τους; πολλοὶ ἔγκυροι ἀναλυτὲς τὰ ἐπισημαίνουν αὐτὰ στὴν Εὐρώπη κι ἴσως γι’ αὐτὸ οἱ δηλώσεις Γερμανῶν, Γάλλων δὲν εἶναι διθυραμβικές, ἀλλὰ οἱ συνέπειες παραμένουν. Τὰ ἴδια πίστευαν καὶ τὸ 1912, ὅτι ὁ στρατός μας δὲν εἶναι ἀξιόμαχος, παρὰ μόνο ὁ στόλος μας, ὅπως καὶ τὸ 1940, ὅτι θὰ ρίξουν οἱ Ἕλληνες μερικὲς τουφεκιὲς γιὰ τὴν τιμὴ τῶν ὅπλων, ἀλλὰ κατατρόπωσαν τοὺς Ἰταλοὺς καὶ καθυστέρησαν ἕνα τρίμηνο τοὺς Γερμανούς, ὅταν ὁλόκληρη ἡ ὑπόλοιπη Εὐρώπη εἶχε ὑποκύψει, καὶ πολεμοῦσε μόνη της ἡ Βρεταννία. Ὁ θυμὸς τῶν Ἑλλήνων γίνεται ὀργὴ καὶ ἀγανάκτηση, ὅπως τὸ ἔδειξαν μὲ τὶς διαδηλώσεις τους, οἱ ὁποῖες προδικάζουν τὰ ἀποτελέσματα τῆς κάλπης.
Στὸ ἐσωτερικό, ὁ ἀριστερόστροφος φασισμὸς πνέει τὰ λοίσθια καὶ στηρίζεται μόνο σὲ μερικοὺς μισθοτρωκτικοὺς βουλευτὲς καὶ στὰ ΜΑΤ∙ ἡ μαζικότατη χρήση τῶν δακρυγόνων καὶ οἱ ἐπιθέσεις τῶν κουκουλοφόρων, μὲ ὁρμητήριό τους καὶ τὸ γραφεῖο τοῦ προέδρου τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχουν ξαναγίνει στὴν μεταπολιτευτικὴ περίοδο, ἐνῶ ἡ ἐξουσία τοῦ Ναπολεοντίσκου περιορίζεται πλέον στὰ γραφεῖα του καὶ σὲ ἐκεῖνα τῶν ὑπουργῶν. Οὐδέποτε στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία πρωθυπουργὸς καὶ ὑπουργοὶ βρίσκονταν στὸ στόχαστρο τῶν λιθοβολισμῶν τοῦ κόσμου, ὅσο οἱ σημερινοί∙ τὸ ‘χουμε ξαναγράψει, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθοῦν τοὺς παίρνουν μὲ τὶς σκοῦπες οἱ γυναῖκες∙ τὴν ἔννοια ἀριστερὰ καὶ τὸ φωτοστέφανό της τὰ πέταξε στὰ σκουπίδια ὁ πρωθυπουργὸς, μὲ τὴν δουλικότατη ὑποταγή του στὰ ἀτλαντικὰ κέντρα. Τὸ τί θὰ βγεῖ στὴν θέση της εἶναι τὸ ζητούμενο πλέον; κάτι ἀντίστοιχο θὰ ἐμφανισθεῖ ἀργότερα, ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ τὸ προβλέψουμε ἀπὸ τώρα∙ στὴν κάλπη οἱ μικροὶ τῆς κεντροαριστερᾶς ἐξαχνώθηκαν κι ἀπέδειξαν, κι αὐτὸ εἶναι τὸ χειρότερο, ὅτι εἶναι ὅλοι τους δοτοὶ τοῦ ἀνθυπάτου. Ἡ Φώφη Γεννηματᾶ ἄντεξε καὶ μᾶλλον θὰ ἀντέξει, ἐὰν τηρήσει τὴν ἴδια στάση κι ἀπέναντι στὸν Γιωργάκη∙ ὑπάρχει τὸ κενό, γιὰ τὴν ἀνάδειξή της σὲ ἐκφραστὴ τῆς κεντροαριστερᾶς, ἔστω καὶ προσωρινῆς. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι χαμένος καὶ μᾶλλον βαδίζει πρὸς τὰ ἱστορικά του ποσοστά…
Στὴν κεντροδεξιὰ κυριαρχεῖ πλέον ἡ Νέα Δημοκρατία, μὲ τὶς μυστικὲς δημοσκοπήσεις νὰ τὴν ἀνεβάζουν στὴν ἱστορική της κορυφή∙ ἐξέφρασε στὸ Σκοπιανό, ὄχι μόνο τὶς δικές της θέσεις, ὅπως διατυπώθηκαν ἀπ’ τὸν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ, τὸν Κώστα Καραμανλῆ, τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ τώρα τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, ἀλλὰ καὶ τὶς διαχρονικὲς καὶ ἀνυποχώρητες θέσεις τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπεδείχθη, ὅτι, ὅταν οἱ κυβέρνησεις της ἔλεγαν ὄχι, τὸ ἐννοοῦσαν στὴν πράξη∙ τὸ μήνυμα αὐτὸ ἔφθασε καὶ στὸ τελευταῖο χωριὸ καὶ εἶναι τὸ ἀκατάλυτο ἐπιχείρημα τῆς Ἑλλάδος πρὸς ὅλους∙ στὴν Εὐρωζώνη, ἡ Νέα Δημοκρατία διαθέτει τὴν ὑψηλότερη δύναμη στὸ Λαϊκὸ κόμμα, καὶ ἡ καγκελάριος, ἔκανε δήλωση, ὑπὲρ τῆς συμφωνίας, ἀλλὰ στὴν Ἀθήνα, πρὶν ἀπὸ δύο ἑβδομάδες ἀναγνώρισε ὅτι ἡ πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἀντίθετη, ἐνῶ ἄκουσε προσεκτικὰ καὶ τὶς ἐπισημάνσεις τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη. Ἄλλωστε, ὁ Μάνφρεντ Βέμπερ, ὑποψήφιος τῶν Λαϊκῶν γιὰ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶπε λἐξη∙ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ πολλοὺς ὅτι δὲν τοὺς εἶναι εὔκολο νὰ ἔρθουν σὲ σύγκρουση μὲ τὴν τεράστια πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, κι ἔτσι ἀφήνουν τὴν πόρτα ἀνοικτή, γιὰ διορθωτικὲς κινήσεις στὴν κατάλληλη στιγμή. Ἡ ἑνότης τῶν Ἑλλήνων καὶ ἡ κυριαρχία στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀποτελοῦν τὴν μοναδική μας ἐγγύηση, πρὸς ἀποτροπὴν τῆς χειρότερες προδοσίας, παρομοίας μὲ ἐκείνης τῆς Κύπρου.
Ἡ πόλωση στὸ ἐσωτερικό, τὴν ὁποία καλλιεργεῖ μετὰ μανίας ὁ Ναπολεοντίσκος ἐκτονώθηκε, πρὶν κἂν ἀρχίσει∙ ἀποδεικνύει καὶ πάλι τὴν μικρονοηκότητά του καὶ τὴν ἀνεπάρκεια τῶν συμβούλων του. Ἡ πόλωση, γράφει ἡ ἱστορία, σὲ κάθε λαὸ καὶ ἐποχή, προϋποθέτει τρία πράγματα: πρῶτον, τὴν ἀντιπαράθεση δύο ἰσοτίμων σχετικὰ πολιτικῶν δυνάμεων, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἰσχύει στὴν πράξη, διότι ὁ ἀριστερόστροφος φασισμὸς δὲν ἔχει οὐδεμία ἀπήχηση κι ἂς παρουσιάζουν ὅ,τι θέλουν οἱ δουλικότατες δημοσκοπήσεις∙ δεύτερον, τὴν διείσδυση σὲ βάθος στὸν λαὸ τῆς διαιρέσεως τῶν πολιτικῶν δυνάμεων, ὅπως εἶχε γίνει μὲ τὸν διχασμὸ πρὸ ἑκατὸ ἐτῶν, ἢ τὴν ἀποστασία κι ὅπως τὴν καλλιέργησε ἐπιτυχῶς ὁ ἱδρυτὴς τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἀλλὰ σήμερα ὁ ἀριστερόστροφος φασισμὸς δὲν ἔχει οὔτε δεῖγμα συμπαραστάσεως στὸν κόσμο κι ἀπόδειξη εἶναι ὅτι ὑπογράφουν τὰ ψηφίσματα ὑπὲρ τῶν Πρεσπῶν μόνο τὸ ἕνα τεσσαρακοστὸ τῶν μετακλητῶν ὑπαλλήλων, καὶ οἱ περισσότεροι, χωρὶς νὰ ρωτηθοῦν∙ τρίτον, τὴν προσφορὰ ἐγγυήσεων, ὅτι ἔχει ἀπήχηση καὶ στήριξη ἑκάστη πλευρὰ σὲ κάποια μεγάλη δύναμη τῆς ἐποχῆς, μὲ τὴν ἀντίστοιχη ἀποδοχὴ στὸν ἑλληνικὸ λαό, ἀλλὰ ἡ προδοσία ἔχει τὴν στήριξη τῶν δυτικῶν δυνάμεων, μὲ τὴν ἀποστροφὴ τῶν Ἑλλήνων ὡς ἀπάντηση. Στὸ μυαλὸ τῶν ἐνοίκων τοῦ Μαξίμου βρίσκεται ἡ πόλωση, ἀλλὰ χωρὶς τὴν ἐλαχίστη μετακύλιση της στὸν ἑλληνικὸ λαό, ἐξαιρέσει τοῦ γειτονικοῦ του μεγάρου….