Στὴν ἀναθεώρηση τῶν σχέσεών τους μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο προχωροῦν οἱ Εὐρωπαῖοι, καθὼς δὲν ἐνθουσιάσθηκαν καὶ πολὺ μὲ τὴν προδοσία τῆς Μακεδονίας∙ ἡ Γερμανία τὴν εἶχε μόνιμη θέση της, ἐνῶ ἡ Γαλλία μᾶλλον ἐνέδωσε, διότι ἀντιμετώπιζε πολλὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ ἐπιδίωκε τὴν ἁπάλυνση τῶν προστριβῶν μὲ τοὺς Ἀμερικανούς. Τὸ θέμα κλείνει, ὅπως κλείνει, καὶ προτεραιότης τους εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων μὲ τὸν ἑλληνικὸ λαό, διότι γνωρίζουν ἀπ’ τὴν ἱστορία τὸ πόσο σκληρὸς εἶναι, ὅταν τοῦ προσβάλουν τὰ ἱερὰ καὶ ὅσιά του. Ἤδη ἔχουν ἀνοίξει διαύλους μὲ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, ὅπως κατὰ τὴν ἐπίσκεψη τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ, κι ἀφήνουν σὲ αὐτὸν τὴν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων. Γιὰ τὴν ἔνταξη στὴν Εὐρώπη, πολλὰ δύνανται γίνειν…