Ἐπέκταση Αὐστροουγγαρίας

Τὴν ἐπέκταση τῆς αὐστροουγρικῆς ἐπιρροῆς στὴν Βαλκανικὴ ἐπιδιώκει ὁ Αὐστριακὸς καγκελάριος, κατὰ τὶς συνομιλίες του μὲ τὸν Σκοπιανὸ πρωθυπουργό∙ ἦταν ὄνειρο τῆς Βιέννης, ἀπ’ τὴν διάλυση τῆς Γιουγκοσλαβίας καὶ μάλιστα ἀνταγωνιστικὰ πρὸς τὸ Βερολίνο, ἀλλὰ δὲν ἐκδηλωνόταν εὔκολα. Ἡ προδοσία τοῦ Ναπολεοντίσκου στὸ Μακεδονικό, τοῦ προσφέρει εὐκαιρία κι ἁλωνίζει στὴν περιοχή, διότι δὲν ὑπάρχει ἀντίπαλο δέος∙ ἀπ’ τὴν ἐπανάσταση καὶ τὸν Μέττερνιχ, ἂν ὄχι καὶ πιὸ νωρίς, εἶχαν αὐτὴν τὴ φιλοδοξία οἱ Ἀψβοῦργοι, ἀλλὰ εὕρισκαν ἀντίσταση στὴν Ἑλλάδα. Στὴν κατοχὴ τοῦ Πειραιῶς κατὰ τὸν Κριμαϊκὸ πόλεμο καὶ τὸν βομβαρδισμὸ τῶν Ἀθηνῶν ἀπ’ τὸν ἀγγλογαλλικὸ στόλο, ὁ βασιλεὺς Ὄθων εἶπε ὄχι, κι ὁ λαὸς τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου ἐξηγέρθη σύσσωμος.