Ἡ ἀλλαγὴ τῆς διεθνοῦς δυναμικῆς στὰ πυρηνικὰ κατεγράφη, μὲ τὴν καταγγελία ἀπ’ τὴν Ἀμερικὴ τῆς συνθήκης ἀπαγορεύσεως πυραύλων μέσου βεληνεκοῦς∙ ἡ Ρωσία ἀκολούθησε καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι, διότι φοβοῦνται τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ψυχροπολεμικὴ διαίρεση τῆς ἠπείρου, ζήτησαν τὴν ἀξιοποίηση τοῦ ἑξαμήνου, γιὰ τὴν ἀναθεώρησή της. Ἀλλά, ἀνέκυψαν οἱ ἄλλες δυνάμεις, κυρίως Κίνα καὶ Ἰνδίες, οἱ ὁποῖες ζητοῦν τὴν συμμετοχή τους στὴν νέα συνθήκη, ἐπειδὴ καλύπτουν καὶ τὶς χῶρες τους οἱ πύραυλοι αὐτοί, 500 μέχρι 5500 χιλιομέτρων, τοὺς ὁποίους διαθέτουν καὶ οἱ ἴδιοι∙ τὰ πράγματα γίνονται χειρότερα, διότι ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἤλπιζε, ὅτι θὰ ὁδηγοῦσε σὲ ἀπομόνωση τὴν Μόσχα καὶ σὲ ἐγκλωβισμὸ τὴν Εὐρώπη στὴν ἀμερικανικὴ προστασία. Ἀνετράπησαν ὅλα, μὲ τὴν ἐξαγγελία τῆς καταγγελίας∙ οἱ Εὐρωπαῖοι, κυρίως Γερμανοὶ καὶ Γάλλοι, ἄρχισαν ἤδη τὶς διπλωματικὲς ἐπαφὲς μὲ τοὺς Κινέζους καὶ Ἰνδούς, πέραν ἐκείνων μὲ τοὺς Ρώσους, γιὰ τὴν ἐξεύρεση λύσεως.