Οἱ ἔντονες ἀνησυχίες τῶν Εὐρωπαίων, γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν Ἄγκυρα, καταγράφονται στὸν ἔγκυρο τύπο τους∙ ἔδειξε ὅτι δὲν σέβεται καθόλου τὴν ἑνιαία εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ ἀπέναντι στὸ τουρκικὸ καθεστώς, σὲ δύο κυρίως θέματα, στὴν συνεργασία τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ στὸ ἄνοιγμα νέων φακέλων τῆς διαδικασίας τῶν διαπραγματεύσεων, πέραν τῆς ἐνδοτικότητος στὰ διμερῆ θέματα, ὅπως στὶς παραβιάσεις στὸ Αἰγαῖο, στὸ μειονοτικὸ τῆς Θράκης καὶ στὴν ἐπικήρυξη τῶν ὀκτὼ στρατιωτικῶν. Ἡ ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτικὴ παραβιάζεται, μὲ τὶς κινήσεις αὐτές, κι αὐτὸ εἶναι ἀδιανόητο γιὰ τὴν Εὐρωζώνη∙ ἡ προστασία τῶν ἐξωτερικῶν συνόρων ἀφορᾶ ἀποκλειστικὰ τὴν Ἑλλάδα κι ὁ πρωθυπουργός δείχνει, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἐφαρμογή της.