Χάσμα ἀτλαντικοῦ ρήγματος

Ἡ διάσκεψη τοῦ Μονάχου, γιὰ τὴν εἰρήνη καὶ τὴν συνεργασία, ἐπιβεβαίωσε πανηγυρικὰ τὴν διεύρυνση τοῦ ρήγματος μεταξὺ τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Ἀτλαντικοῦ σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ ἐκκρεμῆ προβλήματα∙ ἐπαναφορὰ τὴς ψυχροπολεμικῆς λογικῆς, συνθήκη ἀπαγορεύσεως πυραύλων μέσου βεληνεκοῦς, Nordstream2, Οὐκρανία, πυρηνικὰ Ἰράν, Συρία, ἐλευθερία ἐμπορίου εἶναι τὰ κύρια θέματα ριζικῆς διαφωνίας. Μάλιστα, ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Μπάρακ Ὀμπάμα ἔσπευσε στὴν βαυαρικὴ πρωτεύουσα, γιὰ νὰ διαβεβαιώσει τοὺς Εὐρωπαίους, ὅτι οἱ Δημοκρατικοὶ διαφωνοῦν φανερὰ μὲ τὴν προεδρικὴ πολιτικὴ καὶ ἐπιθυμοῦν ἰσότιμες καὶ λειτουργικὲς σχέσεις τῶν δύο πλευρῶν∙ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ μεταπολεμικὰ ποὺ ἡ ἀντιπολίτευση στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες προβαίνει σὲ ὑψηλὸ ἐπίπεδο καὶ δημοσίᾳ στὴν καταγγελία τῆς ἐπισήμου πολιτικῆς τῆς μεγάλης δυνάμεως. Στὴν πράξη δείχνει ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλες πολιτικὲς δυνάμεις στὴν χώρα, ἐνῶ τὶς ἴδιες θέσεις ἐξέφρασαν καὶ οἱ περισσότεροι πρόεδροι πολυεθνικῶν∙ πολλοὶ στὴν Ἀμερικὴ φοβοῦνται τὴν διεθνῆ ἀπομόνωσή της.