Εὐρώπη, ἀλλαγὴ δυναμικῆς

Ἡ ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς στὴν Εὐρώπη ἐπεκτείνεται σὲ ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις της∙ στὴν Γαλλία, μετὰ τὴν κατακόρυφη πτώση τῆς δημοτικότητος τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὰ Κίτρινα Γιλέκα, ὁ πρόεδρος ἀνακτᾶ τὸ χαμένο ἔδαφος καὶ στὴν τελευταία δημοσκόπηση ἔρχεται πρῶτο τὸ κόμμα του στὶς εὐρωεκλογές, 22%, μὲ δεύτερο τὸν Συναγερμὸ τῆς Λεπαίν, 19-20%, τρίτους τοὺς Ρεπουμπλικανούς, 12%, καὶ τέταρτους, μὲ 8%, τοὺς Οἰκολόγους καὶ τὸν Μελενσόν. Ταυτοχρόνως οἱ ἀκροδεξιὲς καὶ ἀκροαριστερὲς δυνάμεις ὑποχωροῦν αἰσθητά, καὶ ἐγκαταλείπουν αὐτὲς τὰ ἀντιευρωπαϊκὰ συνθήματα, κυρίως κατὰ τοῦ εὐρὼ καὶ ἀποδέχονται τὴν διατήρηση καὶ στήριξη τῆς Εὐρωζώνης, ἐνῶ ἀποκόπτονται ἀπ’ τὴν ὑποστήριξη τῶν ἀμερικανικῶν κυκλωμάτων, ὅπως ἐκείνου τοῦ Στὴβ Μπάνον∙ αὐτὸ συμβαίνει στὶς Ἰταλία, Γαλλία, Γερμανία, Αὐστρία, Ὁλλανδία, ὅπου εἶχαν ρίξει τὸ βάρος τους οἱ Ἀμερικανοὶ γιὰ τὴν διάλυση τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς. Ὁ φόβος τῆς ἐπιστροφῆς στὴν ψυχροπολεμικὴ περίοδο μέτρησε πάρα πολύ.