Στὴν ἔμμεση, πλὴν σαφῆ, ἀναγνώριση τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, ὡς νέου προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, προχώρησε τὸ Κρεμλίνο, ἀνακοινώνοντας ὅτι ἀναγνωρίζει ὅποιον ἐκλεγεῖ∙ εἶναι γνωστὴ ἡ ἀνοχή του πρὸς τὸν Ντόναλντ Τράμπ. πέραν τῶν ὅσων ἀναποδείκτων καταγγέλλουν γιὰ προεκλογικὴ ἐνίσχυση, ἐκεῖνο ποὺ βάρυνε περισσότερο, κατὰ τοὺς διπλωματικοὺς παρατηρητές, εἶναι ἡ ἀποχώρηση τῆς Ἀμερικῆς ἀπ’ τὴν ρωσοαμερικανικὴ Συνθήκη Ἀνοικτῶν Οὐρανῶν. Δείχνουν, ὅτι οἱ σχέσεις τους ἦταν πράγματι λυκοφιλία, καθὼς ἡ ἀποχώρηση ἀκολουθεῖ τὴν καταγγελία τῆς Συνθήκης Πυραύλων Μέσου Βεληνεκοῦς, ὁπότε καὶ ἐπιταχύνει τὸν ἀνταγωνισμὸ τῶν ἐξοπλισμῶν, ἐνῶ ἡ σύναψη νέας προϋποθέτει τὴν ἔνταξη κι ἄλλων δυνάμεων σὲ αὐτή, ὅπως Κίνα, Ἰνδίες, Γαλλία. Ἕνα εἶναι δεδομένο, ἀνοίγει διάλογος τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, κι αὐτὸ κρίνεται πολὺ θετικό.