Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δείχνει πλέον ὁλοκάθαρα, ὅτι ἔχει διασφαλίσει τὴν ἐσωτερική του συνοχή, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας, περιφρονώντας μάλιστα ἐπιδεικτικὰ τὶς σειρῆνες τῆς ἀνυπακοῆς του στὰ μέτρα∙ δὲν εἶναι τόσο οἱ δημοσκοπήσεις, ἐπειδὴ αὐτὲς καταγράφουν τὶς ἐκτιμήσεις τῶν ἐρωτηθέντων τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ὅσο ἡ γενικότερη αἴσθηση ποὺ ἀποπνέεται, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένος ἀντιμετωπίσαι ἑνωμένος καὶ ἤρεμος τὸν κορονοϊό, παρὰ τὶς προκλήσεις τῆς Τουρκίας. Στὴν Θεσσαλονίκη, προχθές, εἴχαμε τὴν πρώτη θέση στὴν Εὐρώπη, ἀπὸ πλευρᾶς θανάτων ἀνὰ ἑκατομμύριο κατοίκων, ἀλλὰ οἱ Θεσσαλονικεῖς ἔδειξαν, μὲ τὴν σιωπή τους, δύο πράγματα, τὴν μετάνοιά τους γιὰ τὴν ἀμεριμνησία τους στὴν συγκράτηση τῶν παιδιῶν τους καὶ τὴν ἀφέλειά τους στὶς προσκλήσεις τῶν ἀριστερῶν κομμάτων, ὅσο λίγοι κι ἂν ἦταν αὐτοί, ἀλλὰ ἦταν πολὺ περισσότεροι στὶς καταλήψεις τῶν σχολείων καὶ ἑπόμενο ἦταν νὰ μὴν συγκρατῶνται ἔπειτα τὰ παιδιά τους∙ δεύτερον, τὴν ἀποφασιστικότητά τους γιὰ τήρηση τῶν μέτρων καὶ τὴν ἀποφυγὴ τῶν ἴδιων λαθῶν. Αὐτὸ συμβαίνει σὲ ὅλες τὶς περιοχὲς τῆς χώρας καὶ τὸ διαπιστώνει κανείς, στὴν ἔξοδό του γιὰ τὶς ἀνάγκες του∙ δὲν ἔχασε τὶς ἀρετές του τοῦ πρώτου κύματος ὁ λαός, παρὰ μόνο ἀφέθηκε κάπως καὶ πίστεψε, ὅτι μπορεῖ νὰ τὰ ξαναπετύχει, ἀλλά, ὁλοφάνερα, δὲν εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι.
Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν ἐθνικῶν προκλήσεων ἀπ’ τὴν Ἄγκυρα εἶναι τὸ δεύτερο θέμα, τὸ ὁποῖο ὑφίσταται μὲ αὐταπάρνηση καὶ σύνεση∙ τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές, αὐτὰ φαίνονται στὴν καθημερινότητα τοῦ κόσμου. Παρὰ τὴν πανδημία, τὴν τουρκικὴ ἐπιθετικότητα καὶ τὴν οἰκονομικὴ κρίση, δὲν παρατηρεῖται νοοτροπία φοβίας ἢ πανικοῦ περισσότερο∙ δὲν τρέχει ὁ κόσμος στὰ πολυκαταστήματα, παρὰ μόνο ἀγοράζει τὰ χρειαζούμενα, ὡς συνήθως, ἐνῶ τὸ 2015, μὲ τὸ δημοψήφισμα, δὲν εἶχε ἀφήσει οὔτε λέπι στὰ ράφια. Δείκτης τους εἶναι οἱ ἀντιδράσεις τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, μὲ τὴν εὐγένειά τους καὶ τὴν ὑπομονή τους στὴν οὐρά, τὶς δὲ ἐξαιρέσεις ἐλάχιστες∙ ἔχουμε μάθει πολλὰ ἀπ’ τὸ πρῶτο κύμα, ὅπως καὶ θυμηθήκαμε περισσότερα, μὲ τὶς ἱστορίες τῆς γιαγιᾶς καὶ τοῦ παπποῦ τὰ βράδια. Ἡ εὐρωπαϊκὴ συνοχὴ εἶναι διάχυτη καὶ ἡ ἀποδοχὴ τῆς ἐντάξεώς μας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ὡς τὴν καλύτερη βοήθεια στὴν ἀμυντική μας ἀσπίδα, γίνονται ἀποδεκτὲς μὲ ἀξιοθαύμαστη πεποίθηση∙ οἱ φωνὲς ἐναντίον της κάποιων κομμάτων δὲν ἐντυπώνονται στὸν κόσμο, ὅπως καὶ οἱ κορῶνες τῶν τουρκολάγνων καθηγητάδων στὴν μικρὴ ὀθόνη κυρίως. Τὴν εἰρωνεία τώρα προκαλοῦν καὶ τὰ καυστικὰ σχόλια τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, ὅπως τὰ ἀκοῦς στὴν οὐρά, ἂν τυχὸν καὶ ἀνοίξει, πολὺ σπάνια φυσικά, ἡ συζήτηση∙ τοὺς ἔχουν προσπεράσει, ὅπως καὶ τοὺς φραγκόδουλους κάθε μορφῆς στὰ ἴδια κυκλώματα.
Ἡ αἴσθηση, ὅτι διερχόμαστε μεταβατικὴ ἐποχή, εἶναι γενικὴ καὶ συνοδεύει τὴν συνετὴν καὶ σώφρονα στάση τοῦ λαοῦ ἀπέναντι στὴν πανδημία∙ ἡ πρώτη ἔνδειξη εἶναι ἡ ὑψηλὴ δημοτικότης τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῆς κυβερνήσεως μαζί, μετὰ ἑνάμισυ χρόνο στὴν ἐξουσία καὶ μὲ τόσα προβλήματα γιὰ ἀντιμετώπιση. Εἶναι ἀποδεκτό, ὅτι ἡ διαχείριση τῆς ἐθνικῆς κρίσεως, τῆς πανδημίας, τῶν οἰκονομικῶν τους ἐπιπτώσεων καὶ τῶν φυσικῶν καταστροφῶν ἦταν ἐπιτυχημένη∙ αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν σημειώθηκαν λάθη καὶ μερικὰ σοβαρά, ἀλλὰ ἡ γενικὴ εἰκόνα μετράει. Ὁπωσδήποτε βάρυνε καὶ ἡ ἄφρων καὶ ἀσύνετη στάση τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τῶν ἄλλων ἀρχηγῶν∙ στοὺς πολιτικοὺς κύκλους λέγεται, καὶ νὰ τοὺς χρηματοδοτοῦσε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, δὲν θὰ ἔκαναν τόσα γιὰ ἐμπέδωση τῆς πολιτικῆς του κυριαρχίας. Ἐπιβεβαιώθηκε, ὅτι τόσα μποροῦσαν καὶ τόσα ἔκαναν! Στὴν πράξη ὅμως ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ πρωθυπουργὸς ἐκφράζει τὴν νέα πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς χώρας, μακρυὰ ἀπ’ τὰ τυποποιημένα περὶ ἀριστερᾶς καὶ δεξιᾶς τῆς μεταπολιτευτικῆς περιόδου∙ ἡ πανδημία, μετὰ τὶς ψηφιακὲς μεταρρυθμίσεις, ἔχει ἀλλάξει τὴν νοοτροπία τῶν Ἑλλήνων. Αἰσθάνονται, ὅτι εἶναι διαφορετικοὶ ἄνθρωποι∙ στὰ πρακτικά, μὲ τὰ ψηφιακὰ ἀντιμετωπίζουν τὶς δοσοληψίες τους μὲ τὸ δημόσιο καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς ἀπ’ τὸ σπίτι τους, μὲ τὴν βοήθεια τῶν ἐγγονῶν τους, τὸ κυριώτερο μᾶλλον. Οἱ ἄλλοι ἀρχηγοὶ δὲν κατάλαβαν τὶς βαθύτατες ἀλλαγές…