Ἡ αὔξηση κρουσμάτων καὶ θανάτων προχθὲς ἔχει προκαλέσει ἔντονη ἀνησυχία στὶς ἀρχὲς καὶ προβληματισμὸ στὸν κόσμο∙ εἴχαμε πιστέψει, ὅτι, μὲ τὴν πτωτικὴ πορεία τους ἐπὶ τριήμερο, εἴχαμε πάρει τὸν δρόμο τοῦ ἐλέγχου τῆς πανδημίας. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι ἡ ἐξάπλωση τοῦ κορονοϊοῦ εἶναι εὐρύτερη στὴν χώρα καὶ περισσότερο στὶς εὐαίσθητες περιοχές της∙ κάποιοι ἐπιδημιολόγοι τὸ θεωροῦν ὡς στατιστικὴ ἀνωμαλία, ἐνῶ ἄλλοι εἶναι πιὸ σκεπτικοί. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ἡ ἔξοδος ἀργεῖ καὶ μᾶλλον πάει γιὰ μετὰ τὶς γιορτές, ὁπότε τὰ Χριστούγεννα τὰ περνᾶμε μέσα καὶ μεταξύ μας∙ ἀπαιτεῖται ἡ μεγίστη ἐγρήγορση ἀπὸ ὅλους μας κι ὄχι πλέον παιχνίδια, τὰ πληρώνουμε ἀκριβά. Ὁ λοιμὸς παραμονεύει ὕπουλα σὲ κάθε μας βῆμα.