Οἰκονομία, ἀντοχὴ ἐμπορίου

Στὴν συντήρηρη τοῦ ἐμπορίου σὲ ἀνεκτὰ ἐπίπεδα, μὲ τὸ σταδιακὸ ἄνοιγμα κάποιων κλάδων του ἐν ὄψει τῶν ἑορτῶν, ἀποβλέπει ἡ κυβέρνηση, μὲ τὰ μέτρα προστασίας τους∙ οἱ παραγωγικοὶ κλάδοι, καὶ κυρίως οἱ ἐξαγωγικοί, διατηροῦν ἱκανοποιητικὸ ἐπίπεδο παραγωγῆς, καθὼς ἡ δραστηριότητά τους ἐξαρτᾶται πολὺ ὀλιγώτερο ἀπ’ τὴν πανδημία. Οἱ ὑπηρεσίες ἐπίσης, ἀκόμη καλύτερα, καθὼς ἡ τηλεργασία ἔχει ἐπεκταθεῖ σὲ ὅλους σχεδὸν τοὺς κλάδους τους καὶ ἡ ἀπόδοση τῶν ἐργαζομένων εἶναι ἡ ἴδια, ἂν ὄχι καὶ καλύτερη, ἐπειδὴ διευκολύνονται κι ἀπ’ τὴν ψηφιακὴ ὀργάνωση τῆς χώρας∙ «οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ», ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι, ἀφοῦ μᾶλλον θὰ εἴχαμε πολὺ περισσότερες ἀντιδράσεις στὴν ἐφαρμογὴ τῶν ψηφιακῶν συστημάτων, ἂν ὄχι ὁπωσδήποτε ἀπ’ τοὺς πολῖτες, τουλάχιστον ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση καὶ ἰδιαιτέρως ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ ὁ ὁποῖος τὶς πολέμησε λυσσαλέα. Εἶχε δίκαιο, ἐπειδὴ χάνει τὴν ἐξουσία τῶν ἐργατοπατέρων του στὸν δημόσιο τομέα.