Ὑποχώρηση κρατικοδιαίτων

Σὲ σαφέστατη ὑποχώρηση τῆς πολιτικῆς του ἐπιρροῆς βρίσκεται τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο εἶχε δεσπόσει τῶν πάντων στὴν Ἑλλάδα ἀπ’ τὴν ἄνοδο τοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ ἀποκορυφώθηκε μὲ τὸν ἀτλαντοκομμουνισμό∙ ὁ ἄλλοτε πανίσχυρος ἐθνικὸς προμηθευτής, ποὺ εἶχε ἀρνηθεῖ τὸ 1984 τὴν συνεργασία του μὲ τοὺς Ἰάπωνες στὴν κυβερνητική, ὅπως λεγόταν τότε, ψηφιακὴ σήμερα, τεχνολογία, λέγεται, ὅτι ἀντιμετωπίζει σοβαρὰ προβλήματα κι ἀνέλαβε ὁ ἴδιος τὴν σωτηρία τοῦ συγκροτήματος, κι ὄχι ὁ γιός, εὐρωβουλευτὴς τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ἀντιμετωπίζουν προβλήματα κι ἔχουν ἐξοργισθεῖ, ἐπειδὴ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης τοὺς παρέπεμψε στὸν ἀνταγωνισμὸ ὅλων γιὰ τὰ νέα εὐρωπαϊκὰ προγράμματα. Ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν γνωρίζουν τί εἶναι ἀνταγωνισμός, μόνο τὶς πίσω πόρτες ἐλέγχουν ἀπολύτως.