Ἰσοζύγιο Εὐρωσυμβουλίου

Τὸ ἰσοζύγιο τοῦ τελευταίου Εὐρωσυμβουλίου κρίνεται, ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους παρατηρητές, ὡς ἰσόρροπο μᾶλλον, παρὰ τὴν ἀποφυγὴ αὐστηρῶν κυρώσεων στὴν Τουρκία∙ στὰ θετικὰ περιλαμβάνονται, ἔγκριση προϋπολογισμοῦ καὶ Ταμείου Ἀναπτύξεως, σαφέστατη ἐμβάθυνση τῆς πολιτικῆς συνοχῆς τῆς Εὐρώπης, στὴν ὁποία προστίθενται, ἡ ἀνάθεση καταπολεμήσεως τοῦ κορονοϊοῦ καὶ προμηθείας τῶν ἐμβολίων στὴν Ἐπιτροπή, ὅπως καὶ ἡ δέσμευση, γιὰ μείωση τῶν ἐκπομπῶν διοξειδίου τοῦ ἄνθρακος στὸ 55% μέχρι τὸ 2030. Ἡ Εὐρώπη προηγεῖται ὅλων στὰ μέτρα γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ κλίματος, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τῆς προσδίδει τὸ ἀναγκαῖο διεθνὲς κύρος γιὰ τὴν παρουσία της στὸν κόσμο∙ ἡ ἀπόφαση καταδίκης τῆς Τουρκίας, γιὰ τὶς προκλήσεις της κατὰ Ἑλλάδος καὶ Κύπρου, δὲν συμπληρώνονται μὲ τὰ ἀπαραίτητα μέτρα τῆς διεθνοῦς πρακτικῆς. Ἡ Εὐρώπη ἐμφανίζεται διστακτικὴ καὶ ἰχνηλατοῦσα τὸ ἔδαφος, ἐνῶ τὰ παγκόσμια πράγματα ἀπαιτοῦν τὴν σαφῆ καὶ αὐτόνομο διεθνῆ πολιτική της. Οἱ ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις της μετροῦν.