Οἰκονομία, φόρος πανδημίας

Τὸν φόρο τῆς πανδημίας πληρώνει ἡ παγκόσμια καὶ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία· ἡ ζωή, σὲ χαμηλότερο ἐπίπεδο διαβιώσεως, καὶ ἡ παραγωγὴ κινεῖται ὅση κινεῖται, μὲ ἀτμομηχανὴ τὶς εὐρωπαϊκές, ἄμεσες ἢ ἔμμεσες, πιστώσεις. Πάντως παραμένουμε σὲ καλύτερη κατάσταση ἀπ’ τὶς ἄλλες χῶρες, καθὼς σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐξασφαλίζεται ἀρκετὴ κίνηση στὴν ἀγορὰ μὲ τὶς ψηφιακὲς δοσοληψίες· ἔχουμε κάνει τὰ μεγαλύτερα ἅλματα παγκοσμίως καὶ βρισκόμαστε στὶς πρῶτες θέσεις προσαρμογῆς, μετὰ καὶ τὴν πρόσφατη ἐφαρμογὴ τῶν δικτύων πέμπτης γενιᾶς, ἐνῶ πρὸ διετίας εἴμασταν στὶς τελευταῖες. Ὅ,τι λείπει στὸ σπίτι παραγγέλλεται ἠλεκτρονικά, φθάνει στὴν πόρτα καὶ ἐξοφλεῖται μὲ κάρτες· ἦταν ἀδιανόητα αὐτὰ μὲ τὸν ἀτλαντοκομμουνισμό, ἐνῶ ἀκόμη οἱ ἐργατοπατέρες καὶ οἱ ἐλάχιστοι ὀπαδοί τους προβάλλουν, ὅσα ἐμπόδια μποροῦν. Ἀλλά, βρίσκονται πλέον στὸ περιθώριο, ὡς περίγελως ὅλων. Ἄλλαξε νοοτροπία ἡ κοινωνία μας, καὶ καμαρώνουν οἱ μεγαλύτεροι τὰ μικρά τους νὰ κάνουν ταχύτατα τὰ πάντα.