Ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἐπιχειρεῖ τὴν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων μὲ ὅλους, ὅσους εἶχε καθυβρίσει, κατὰ τὴν παντοδυναμία τοῦ προστάτου του, Ντόναλντ Τράμπ· γνωρίζει τώρα, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀπομονωμένος κι ἐπιχειρεῖ ἀνοίγματα, μετὰ τοὺς Εὐρωπαίους καὶ πρὸς ὅλους τοὺς Ἄραβες. Τὸ ἐγχείρημα δὲν εἶναι καθόλου εὔκολο, παρ’ ὅλο ὅτι ἀποκαθίστανται οἱ σχέσεις τοῦ φιλικοῦ του Κατὰρ μὲ τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία· οἱ Ἄραβες θυμοῦνται τρία πράγματα, τὴν ἀνυποληψία του, διότι ποτὲ δὲν τήρησε τὸν λόγο του, τὶς στενές του, κι ἴσως ἀδιατάρρακτες, σχέσεις του μὲ τοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους, καὶ τὸ ὀθωμανικό του μεγαλεῖο. Ἔτσι ἐμφανίζονται δύσπιστοι στὶς χειρονομίες φιλίας καὶ ζητοῦν ἔμπρακτες ἀποδείξεις, μὲ πρώτη τὴν Αἴγυπτο. Τὸ Κάιρο θέτει τὴν συμφωνία μὲ τὴν Ἑλλάδα στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ὡς ἀδιαπραγμάτευτη.