Τὰ ὅρια τῆς ἀντοχῆς τους ἐξαντλοῦν οἱ δυτικὲς κοινωνίες, στὸν πόλεμο κατὰ τῆς πανδημίας, ἕνα χρόνο μετὰ τὴν ἐμφάνισή της· τὰ συστήματα ὑγείας τῶν πλέον προηγμένων προηγουμένως χωρῶν τους ἔχουν γονατίσει, κάτω ἀπ’ τὶς ἀσφυκτικὲς πιέσεις τῶν ἀσθενῶν καὶ τοὺς λανθασμένους χειρισμοὺς τῶν κυβερνήσεών τους. Δείχνουν σὰν νὰ ἀνταγωνίζονται μεταξύ τους, στὴν ἀνεπάρκειά τους, ὡς πρὸς τὴν διάγνωση τῶν κινδύνων ἐκ τοῦ κορονοϊοῦ, καὶ στὴν ἀδυναμία τους κινητοποιήσεως τῶν πράγματι ἀνεξαντλήτων δυνατοτήτων τους· εἶναι δυσεξήγητα πράγματα αὐτὰ κατὰ τὴν τρέχουσα λογική. Ἡνωμένες Πολιτεῖες, Βρεταννία, Σουηδία, τὸ πρότυπο τῆς δυτικῆς καὶ εὐδαιμονούσης κοινωνίας, προστρέχουν στὴν πολιτικὴ ἄλλων χωρῶν, καὶ μάλιστα θεωρουμένων κατωτέρων, παλαιότερα, γιὰ σχεδιασμὸ τῆς πολιτικῆς τους· ἕνα δὲν σκέπτονται οἱ κυβερνήσεις τους, πέραν τῆς γραφικότητος μερικῶν, Τράμπ, Τζόνσον, ὅτι εἶναι ἰδεολογικὸ καὶ ψυχολογικὸ τὸ πρόβλημά τους. Ἡ πίστη τους, στὴν ἀνωτερότητα τῆς βιομηχανικῆς ἰδεολογίας, εἶναι ἐμπόδιο…