Οἱ προειδοποιήσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ πρὸς τὴν Τουρκία ἦταν σαφέστατες, κατὰ τὴν ὁμιλία του στὴν Βουλή, γιὰ τὴν ἐπικύρωση τῆς ἐπεκτάσεως τῆς αἰγιαλίτιδος ζώνης μας στὸ Ἰόνιο, «ἡ ἐπέκταση καὶ στὴν Κρήτη θὰ γίνει, ὅταν οἱ συνθῆκες θὰ εἶναι ὥριμες γιὰ τὴν ἀμυντική της ὀχύρωση»· ταυτοχρόνως ἐξήγησε τὴν πορεία ἀντιμετωπίσεως τῆς πανδημίας. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἦταν καὶ πάλι διχαστικός, μὲ ἐμμονὴ στὰ παλιά του συνθήματα, ἀλλὰ ἀπογοητεύθηκε, ἐπειδὴ δὲν εἶχε σχεδὸν καμμία ἀνταπόκριση ἀπ’ τοὺς λίγους καὶ ἐπιλεγμένος βουλευτές του· ἡ πολιτικὴ συμφωνία περιορίζεται μᾶλλον, ὅπως φάνηκε ἀπ’ τὴν συζήτηση, στὴν ἐπικύρωση τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἀνταπόκριση, τῆς εὐθείας καὶ εἰλικρινοῦς προσεγγίσεως τῶν δραματικῶν προβλημάτων, ἦταν ἄμεση ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη, ὅπως ἐπιβεβαιώνεται καὶ στὶς δημοσκοπήσεις· ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας ἦταν τὸ δεύτερο θέμα, μετὰ τὰ ἐθνικὰ προβλήματα καὶ τὴν ἔναρξη τῶν διερευνητικῶν ἐπαφῶν μὲ τὴν Τουρκία. Διαμορφώνονται οἱ εὐνοϊκὲς συνθῆκες…