Ὁ ἔλεγχος τῶν μηχανισμῶν τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ κράτους, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ Πενταγώνου, ἀποβαίνει τὸ κύριο πρόβλημα τοῦ Τζὸ Μπάιντεν· ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ εἶχε σχηματίσει προσωπικὸ μηχανισμὸ ἀσκήσεως ἐξουσίας, παρακάμπτοντας, ὅπως ἀποδεικνύεται στὶς ὑγειονομικὲς καὶ στὶς διπλωματικές, τὶς θεσμοθετημένες ὑπηρεσίες. Σὲ ἀμφότερες, καὶ ἡ ἁπλῆ ἐνημέρωση τῶν νέων ὑπουργῶν, εἶναι ἀρκετὰ δύσκολη, καθὼς ἐπὶ τετραετία ἡ πολιτικὴ ἐφαρμοζόταν ἀπὸ στρατιὰ συμβούλων, μὲ ἄμεση σύνδεση μὲ τὸν Λευκὸ Οἶκο· ἀκόμη κι ὁ Ἄντονυ Μπλίνκεν, νέος ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, διπλωμάτης καριέρας ὁ ἴδιος, ἀντιμετωπίζει προβλήματα, γιὰ τὴν χάραξη καὶ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς του. Ἀποκαλύπτεται, δηλαδή, ὅτι εἶχε σχηματισθεῖ μηχανισμὸς αὐταρχικῆς ἐξουσίας, μὲ ἀναφορὰ στὸν πρόεδρο καὶ παράκαμψη τῶν συνταγματικῶν ὑπηρεσιῶν· ἔτσι ἑρμηνεύουν οἱ πολιτικοὶ κύκλοι τὴν πεποίθηση τοῦ ἀπελθόντος προέδρου, ὅτι θὰ ματαιώσει τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν, ὅπως καὶ τὴν προσπάθειά του καταλήψεως τοῦ Κογκρέσσου, καθιστώντας το ὄργανό του…