Καὶ ἐποικοδομητικὲς ἐπιπτώσεις τῆς πανδημίας

Ἡ πανδημία μαστίζει τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τὴν Ἑλλάδα πάνω ἀπὸ ἕναν χρόνο τώρα, μὲ πάμπολλες τὶς ἐπιπτώσεις της στὴν πολιτική, κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ζωή· ἡ συμπεριφορὰ ὅλων μας ἔχει ἀλλάξει ἄρδην, ἔστω κι ἂν πολλοὶ ἀπὸ μᾶς δὲν τὸ ἔχουμε καταγράψει στὶς λεπτομέρειές του. Ἐκρίθησαν πολλὰ καὶ κρίνονται ἀκόμη περισσότερα, στὴν καθημερινότητά μας καὶ στὴν πολιτική μας πρακτική· «οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ», ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι κι αὐτὸ ἰσχύει περισσότερο στὶς μέρες μας. Πολλοὶ λαοὶ ἀντελήφθησαν ἐγκαίρως, μαζὶ μὲ τὶς κυβερνήσεις τους, τὸ τί σημαίνει λοιμὸς καὶ προσαρμόσθηκαν στὶς ἐντολές, γιὰ ἀλλαγὴ τῆς συμπεριφορᾶς τους, κι εἶναι οἱ ἀνατολικοὶ κυρίως, Κινέζοι, Κορεάτες, Ἰνδοί· ἀντιθέτως οἱ Δυτικοί- ἐκφραστὲς τοῦ βιομηχανικοῦ ἀνθρώπου τοῦ ἀσυμβάτου μὲ τὸν ψηφιακὸ σὲ ὅλα του-, ἀντέδρασαν ὑστερικά, μὲ ἀποτέλεσμα ἔχειν πολλαλάσια θύματα καὶ οἰκονομικὲς καὶ πολιτικὲς ζημίες, μὲ ἐμφανῆ ἐξαίρερη Ἑλλήνων, Φιλανδῶν καὶ ἄλλων μικρῶν στὴν Εὐρώπη. Ἡ ἄποψή μας εἶναι γνωστή, ὁ βιομηχανικὸς ἀνθρωπος ἀδυνατεῖ κατανοῆσαι τὸ τί εἶναι πανδημία καὶ τὸ ποιὲς βαθύτατες ἀλλαγὲς ἐπιφέρει στὴν καθημερινότητά του· αὐτὸ φαίνεται, μὲ τὶς συνεχιζόμενες διαδηλώσεις καὶ συγκρούσεις μὲ τὴν Ἀστυνομία, κατὰ τῶν μέτρων ἐγκλεισμοῦ -ὅπως καὶ στὴν χώρα μας, μὲ ἀριστερές, ἀκροαριστερὲς καὶ ἀκροδεξιὲς δυνάμεις-, πέραν τῆς προσωπικῆς ἑκάστου ἀντιδράσεως.

Ἄλλωστε, ὁ κορονοϊὸς συνέπεσε μὲ τὴν ψηφιακὴ ἐπανάσταση, ὁπότε ὁ συνδυασμός τους μᾶς προσφέρει περισσότερα στοιχεῖα· ἡ Κίνα ἐφάρμοσε ἀμέσως τὸν ἀπόλυτο ἐγκλεισμὸ τῶν κατοίκων τῆς Βουχάν, ἐπαρχίας ἑξῆντα ἑκατομμυρίων κατοίκων, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες ἐπαρχίες, χάρις στὴν ψηφιακὴ ἐξυπηρέτησή τους καὶ τὴν αὐστηρότατη ἀπαγόρευση τοῦ συγχρωτισμοῦ μεταξύ τους. Τὸ ἀποτέλεσμα, ἦταν ὁ ἔλεγχος τοῦ κορονοϊοῦ σὲ λίγες ἑβδομάδες, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπανάληψη τοῦ πλήρους ἐγκλεισμοῦ, μόλις παρουσιάζονται κάποια κρούσματα σὲ κάποια περιοχή· οἱ Δυτικοὶ χαρακτήρισαν τὴν ἐπιτυχία, ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ αὐταρχικοῦ καθεστῶτος τοῦ Πεκίνου, ἐνῶ οἱ ἴδιοι «σεβάστηκαν», τὰ δημοκρατικὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν τους, ὁπότε καὶ ἐπέτρεψαν ἢ ἀνέχθηκαν τὴν παραβίαση τῶν περιοριστικῶν μέτρων, ἂν καὶ ἦταν αὐτὰ ἐλάχιστα, σὲ σύγκριση μὲ τὰ ἀντίστοιχα τῆς Κίνας. Οἱ συνέπειες γνωστές, μετροῦν ἑκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, ἡ Ἀμερικὴ περισσότερους κι ἀπὸ ἐκείνους τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, κι ἡ Βρεταννία, διπλάσιους ἀπ’ ὅσους ἐχάθησαν κατὰ τοὺς γερμανικοὺς βομβαρδισμούς, ἐνῶ ἀκόμη δυσκολεύονται ἀρκετὰ οἱ κυβερνήσεις καὶ οἱ λαοὶ στὰ μέτρα ἀποτελεσματικοῦ ἐγκλεισμοῦ· δείχνουν, ὅτι ἀδυνατοῦν νὰ βγοῦν ἀπ’ τὸν φαῦλο κύκλο τους. Ἡ κύρια αἰτία εἶναι, ἡ ἰδεολογική τους προσήλωση, μὲ τὴν ἐσχατολογική τους ἀντίληψη, ὅτι ἀποτελοῦν τοὺς ἐκλεκτοὺς λαοὺς τοῦ Θεοῦ τους ἢ τῆς ἰδεολογίας τους, ἀνωτέρων φυσικὰ τοῦ ἕρποντος ἰοῦ…

Στὴν Ἑλλάδα, εὐτυχῶς, οἱ συνέπειες εἶναι ἐλάχιστες καὶ μὲ μηδαμινὲς ἐπιπτώσεις· ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ αἰσθάνθηκε τὴν ἀπειλή, μᾶλλον ἐξ αἰτίας τῶν ἱστορικῶν της καταβολῶν, καὶ ἐγκαίρως προσαρμόσθηκε, χωρὶς ἀντιδράσεις, στὶς συνέπειες τοῦ ἐγκλεισμοῦ. Αὐτὸ καταγράφεται, στὴν παντελῆ ἀπουσία πανικοῦ καὶ παροξυσμοῦ, ὅπως αὐτὰ φαίνονται στὸ ἄδειασμα τῶν πολυκαταστημάτων· ἀντιθέτως, ἔκαναν ὅλοι τὰ κανονικά τους ψώνια, μὲ θλιμμένο ὕφος, καὶ ἀξιοποίηση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας· ἀλλά, ἡ ὑπεύθυνη συμπεριφορὰ τοῦ λαοῦ δὲν εἶχε οὐδεμία ἀνταπόκριση στὶς ἡγεσίες τῶν κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἀπ’ τὴν πρώτη στιγμή, ὁ Ναπολεοντίσκος κι οἱ ἄλλοι, σὲ διάφορο βαθμό, ἀντέδρασαν νευρικά, καταλογίζοντας στὴν κυβέρνηση ὅλες τὶς εὐθύνες γιὰ τὴν κατάσταση, ἀλλὰ καὶ κινητοποιώντας τοὺς μηχανισμούς τους. Τὰ ζήσαμε αὐτά, μὲ τὶς καταλήψεις τῶν σχολείων τὸ Φθινόπωρο καὶ τὶς διαδηλώσεις μέχρι προχθὲς κατὰ τοῦ νομοσχεδίου γιὰ τὴν ἀνώτατη ἐκπαίδευση· μάλιστα, τὸ ὑπογράμμιζαν τὰ στελέχη τους, ὅτι δὲν θὰ παραιτηθοῦν τῶν συνταγματικῶν τους δικαιωμάτων, στὴν Βουλὴ καὶ στοὺς δρόμους, ἔστω κι ἂν ἡ συμμετοχὴ τῶν ὀπαδῶν τους εἶναι ἐλάχιστη. Ὁ ἁπλὸς παρατηρητὴς καταλαβαίνει, ὅτι θέτουν τὶς κομματικές τους ἀγκυλώσεις ὑπεράνω τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, ὁπότε τίθενται στὸ περιθώριο· δὲν ἔχουν καταλάβει ἢ ἀρνοῦνται νὰ καταλάβουν, ὅτι, «ἡ δημοκρατία καὶ ἡ ἐλευθερία ἀφοροῦν τοὺς ζωντανοὺς ἀνθρώπους κι ὄχι τοὺς νεκρούς…»