Μὲ τὴν προετοιμασία τοῦ ἐγκλεισμοῦ τὶς ἑπόμενες δύο ἑβδομάδες ἀσχολήθηκε ὁ κόσμος τῆς Ἀττικῆς, κάνοντας ὅσες περισσότερες δουλειὲς τὶς ὁποῖες εἶχε σχεδιάσει γιὰ ἀργότερα· τὰ κρούσματα ἀνῆλθαν σὲ 1496, Ἀττική, 795, σύνολο, 167549, θάνατοι, 17, 6034, διασωληνωμένοι, 284. Ἡ διάθεση τοῦ ἀττικοῦ λαοῦ καλὴ καὶ συνετή, μὲ ἀποφασιστικότητα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας· οἱ ἐμβολιασμοὶ προχωροῦν ἱκανοποιητικὰ καὶ ὑπερέβησαν τὶς 500000, ἐνῶ ἀνοίγει καὶ ἡ πύλη γιὰ τοὺς ἡλικίας 60-64 ἐτῶν, μὲ τὰ ἐμβόλια τῆς AstraZeneca, ἂν καὶ πολλοὶ αὐτῆς τῆς ἡλικίας δείχνουν ἀπρόθυμοι, μετὰ τὰ ὅσα ἔχουν ἀκούσει γιὰ τὴν ἀποτελεσματικότητά του. Οἱ πολιτικοὶ διαξιφισμοὶ συζητήθηκαν ἀρκετά· περισσότερο ἡ δήλωση τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅτι, «δέχομαι τὸ ρίσκο τῶν διαδηλώσεων», γιὰ τὴν πανδημία καὶ τῶν γελοίων ἰσχυρισμῶν του διορθώσεώς της στὴν Βουλή· ὁ σαρκασμὸς ἦταν τὸ σύνηθες ἐπακόλουθο, καθὼς ἀκούσθηκαν τὰ ἐπιχειρήματα, ὅτι, «δὲν σκέπτεται ἑλληνικά, ἂν σκέπτεται κἄν!»