Οἱ προεκτάσεις στὴν ὑπόθεση τῶν σεξουαλικῶν παρενοχλήσεων στὸ θέατρο καὶ στὸν ἀθλητισμό, καταδικαστέες οἱ περισσότερες, ὅπως ἐξελίσσονται, μὲ τὴν προβολή τους ἀπ’ τὴν διαπλοκή, παίρνουν τὴν μορφὴ τῆς ἀνθρωποφαγίας· τὰ δελτία εἰδήσεων ἀσχολοῦνται μόνο μὲ τὸ θέμα ἑνὸς ἀνθρώπου καὶ τίποτε ἄλλο, ἐπειδὴ παραπέμπεται στὴν δικαιοσύνη, ὁπότε τὸν καταδικάζουν, πρὶν ἀποφανθεῖ τὸ δικαστήριο. Δίδουμε τὴν ἐντύπωση σὰν χώρα, ὅτι βρισκόμαστε στὶς παραμονὲς τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως στὴν Γερμανία, μὲ τοὺς ὁμοφυλόφιλους πρῶτα, ἂν καὶ ἐπισήμως ὅλοι εἶναι ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τους, μὲ αἰχμὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κατὰ τῆς κυβερνήσεως· τὸ μέτρο διέπει τὴν συμπεριφορὰ στὴν δημοκρατία. Ἡ παρανομία πατάσσεται, ἀλλὰ πάντα στὰ πλαίσια τοῦ νόμου, κι ὄχι αὐθαιρέτως στὰ τηλεπαράθυρα.