Τὸ πρόβλημα τοῦ φυλακισμένου ἀρχιτρομοκράτου εἶναι, ἡ ἰσχὺς καὶ ὁ σεβασμὸς τῆς ἐννόμου δημοκρατικῆς τάξεως· βρίσκεται φυλακισμένος, μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση δικαστηρίου, σὲ αὐστηρότατη ποινὴ καὶ ἐκτίει τὴν ποινή του, κατὰ τὰ προβλεπόμενα ἀπ’ τὸν ἰσχύοντα ποινικὸ κώδικα. Ὁ ἴδιος ζητάει τὴν ἐξαίρεσή του καὶ τὴν κατὰ προτίμησίν του ἐπιλογὴ τῆς φυλακῆς, δηλαδὴ ζητάει τὴν παρανομία τῆς νομίμου ἐξουσίας· ὁ πρωθυπουργὸς ἀπάντησε, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατο, ἀπευθυνόμενος καὶ στὸν προκάτοχό του, ἐνῶ ἔχει μεσολαβήσει καὶ ἀνακοίνωση τοῦ προέδρου τῆς Ἑνώσεως Δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων, μὲ ἐντονώτατες ἀνδιράσεις, ὑπὲρ τῶν «δικαιωμάτων» του, κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. Ἀλλά, αὐτὲς οἱ ἀρχὲς ἀνθρωπισμοῦ ἐπικαλοῦνται ἀπέναντι σὲ αὐταρχικὰ καθεστῶτα καὶ μόνο…