Εὐρώπη καὶ Ἀραβικὸς κόσμος

Ἡ διεύρυνση τῶν εὐρωαραβικῶν σχέσεων ὀργανώνεται πλέον σὲ σταθερὰ θεμέλια, ἀλλάζοντας σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν διεθνῆ ἰσορροπία στὴν περιοχή· ἁπτὰ παραδείγματα τὸν τελευταῖο καιρὸ εἶναι, ἡ συμβολὴ τῶν Εὐρωπαίων στὴν ἐπαναπροσέγγιση τῶν ἐμιράτων τοῦ Κόλπου, μὲ τὴν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων τοῦ Κατὰρ μὲ τὶς Σαουδικὴ Ἀραβία, Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα, Μπαχρέιν καὶ Ὀμάν, ἐνῶ τήρησαν ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπ’ τὶς ἀμερικανικὲς ἀπαιτήσεις γιὰ ἐπιβολὴ κυρώσεων, μὲ πρόσχημα τὸν ἐκδημοκρατισμό τους· δεύτερο, εἶναι οἱ τακτικὲς ἀσκήσεις γαλλικῶν πολεμικῶν στὴν περιοχή τους, μὲ τὴν συμμετοχὴ καὶ ἐθνικῶν πλοίων· τρίτο, ἡ ἀποδοχὴ τῆς Ἑλλάδος ὡς παρατηρητοῦ στὸν Ἀραβικὸ Σύνδεσμο. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ οἱ Ἄραβες ἀποδέχονται εὐρωπαϊκὴ χώρα στὸ ἀνώτερό τους κοινὸ ὄργανο, ἐνῶ ἡ Αἴγυπτος προβαίνει στὴν διόρθωση τῶν προκηρύξεων της γιὰ τὰ οἰκόπεδα στὴν ΑΟΖ της· ἡ πρόταση φιλίας τῆς Τουρκίας πρὸς τοὺς ἴδιους ἀπορρίπτεται, χωρὶς οὐδεμία συζήτηση.