Ριζικὲς διεθνεῖς ἀνατροπὲς

Οἱ ἀνατροπὲς στὴν διεθνῆ σκηνὴ γίνονται πλέον ριζικὲς καὶ μὲ μακροχρόνιες ἐπιπτώσεις· οἱ ἀκρότητες τῆς Οὐάσιγκτον τῆς προηγουμένης τετραετίας εἶχαν θεωρηθεῖ, ἀπ’ τὶς ἄλλες μεγάλες δυνάμεις καὶ τὰ περισσότερα κράτη, ὡς ἰδιοτροπία καὶ ὑπερβάσεις τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ κι ὅλοι περίμεναν τὴν ἐπιστροφὴ τουλάχιστον στὴν διπλωματικὴ γλῶσσα ἀπ’ τὸν Τζὸ Μπάιντεν. Ἡ ποταπὴ προσωπικὴ φρασεολογία του ὅμως κατὰ τοῦ Βλαδίμηρου Ποῦτιν, κι ἡ ἀκραία ἐπιθετικότης τῶν ὑπουργῶν του κατὰ τῆς Κίνας ἔπεισε τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητές, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο γιὰ παροδικὸ φαινόμενο· οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες προσφεύγουν πλέον στὴν ἐκτράχυνση τουλάχιστον τῶν διεθνῶν σχέσεών τους καὶ ἀποκαλύπτουν τὴν πρόθεσή τους, γιὰ μονομερῆ ἐπιβολὴ τῶν ἀπόψεών τους. Ἡ ἄρνηση ὅμως τῶν φίλων τους, ὅπως ἀποδεχθοῦν τοὺς νέους ὅρους, ἴσως τοὺς ὁδηγήσουν σὲ ἀλλαγὴ τακτικῆς, τουλάχιστον ἀπέναντι στοὺς Εὐρωπαίους, τοὺς ὁποίους ἐπισκέπτεται ὁ ὑπουργός τους Ἐξωτερικῶν. Δύσκολα πολὺ ὅμως φαίνεται ὅτι πείθει…