Ὁ ἀπόηχος τῶν ἑορτασμῶν τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου ἦταν εὐνοϊκὸς γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας καὶ τῶν ἐθνικῶν μας προβλημάτων, πέραν τῶν οἰκονομικῶν· ἡ σεμνὴ τελετὴ στὴν Ἀκρόπολη, μὲ τὴν ἔπαρση τῆς σημαίας καὶ ἀπόδοση τοῦ ἐθνικοῦ ὕμνου ἀπ’ τὴν Ἀναστασία Ζαννῆ, ὅπως καὶ ἡ λιτὴ παρέλαση, μετέφεραν ἀέρα αἰσιοδοξίας καὶ ἀποφασιστικότητος στὸν ἑλληνικὸ λαό, γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν δύσκολη συγκυρία τῶν ἡμερῶν μας. Οἱ πρόγονοί μας ἦταν σὲ πολὺ χειρότερη κατάσταση, δοῦλοι στὴν βαναυσότερη τυραννία τῆς ἐποχῆς, κι ὅμως ἐπέτυχαν, μὲ τὶς ἀδυναμίες τους, τὶς διαφωνίες τους καὶ τὶς συγκρούσεις τους, ἀλλὰ ἐπέτυχαν· ἡ ὕπαρξη τῆς διοικήσεως, τοῦ ἑνιαίου κράτους, ἦταν δεδομένη σὲ ὅλους τοὺς ἀγωνιστές…