Τὰ ἐμπόδια ἀπέναντι στὴν πολιτικὴ τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου εἶναι πολλὰ κι ἀναδύονται μπροστά του· στὸ ἐσωτερικό, ἡ δίκη Τζώρτζ Φλόυντ ἀναδεικνύει τὶς βαθειὲς ρίζες τοῦ ρατσισμοῦ στὴν μεγάλη χώρα, τὸ φιλόδοξο οἰκονομικὸ πρόγραμμα προσφέρει ὑπερεπάρκεια πόρων, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ ἡ ἐφαρμογὴ μεταρρυθμίσεων, γιὰ νὰ μὴν ἐκφυλισθεῖ σὲ καταναλωτικὲς δαπάνες καὶ διαιώνιση τῆς ἀπαρχαιωμένης παραγωγικῆς της ὑποδομῆς. Ἡ κυβέρνηση δὲν ἔχει ἐπεξεργασθεῖ σχέδιο μεταρρυθμίσεων κι οὔτε ὑπάρχει φαίνεται στὶς προοπτικές της, καθὼς τὶς ἀπορρίπτουν οἱ πολεμικὲς καὶ πετραλαϊκὲς βιομηχανίες, ποὺ θεωροῦνται οἱ πυλῶνες τῆς ὁμοσπονδιακῆς ἐξουσίας. Διεθνῶς, τὸ πάρθιο βέλος κατὰ τῆς ψυχροπολεμικῆς τακτικῆς ἐρρίφθη ἀπ’ τοὺς Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, μὲ τὴν τηλεδιάσκεψή τους μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, ἐνῶ ἐφαρμόζεται ἡ συμφωνία ἐλευθέρων ἀνταλλαγῶν Εὐρώπης καὶ Κίνας· τὸ ἑνιαῖο δυτικὸ μέτωπο δὲν ὑπάρχει, ὁπότε ἀπομένει μόνη της ἡ Ἀμερική, χωρὶς τὶς ἀναγκαῖες δυτικὲς συμμαχίες της.