Ἡ ἀναμονη διέπει τὶς ἐξελίξεις στὶς εὐρωατλαντικὲς σχέσεις σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδά τους· ἡ πρόσκληση τῆς νατοϊκῆς ἀλληλεγγύης τῶν δυτικῶν δημοκρατιῶν, ἀπέναντι στὰ δεσποτικὰ καθεστῶτα τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν, δὲν εἶχε οὐσιαστικὴ ἀπήχηση σὲ καμμία, μὲ ἐξαίρεση τὴν Βρεταννία, ἂν καὶ αὐτὴ ἐγκατέλειψε τὴν αὐτοκρατορική της ἐπιστροφή, ἀμέσως μετὰ τὴν ἐξαγγελία της ἀπ’ τὸν Μπόρις Τζόνσον. Οἱ ἠπειρωτικὲς χῶρες παρέμειναν σιωπηλές, ἐνῶ μερικὲς ἀντέδρασαν εἰρωνικά, ἐπειδὴ τὴν θεώρησαν ἀναχρονιστική, δὲν ἐπιστρέφει ἡ Εὐρώπη στὴν ψυχροπολεμικὴ περίοδο· ἔτσι κι ἡ ἔνταση στὴν Οὐκρανία δὲν ἔπεισε, καθὼς ἡ Οὐάσιγκτον ἀπολαμβάνει τὴν μοναξιά της, μὲ ἐξαίρεση τὸ ΝΑΤΟ. Στὰ ὑπόλοιπα οἱ διαφορὲς εἶναι μεγαλύτερες· ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀγωγοῦ φυσικοῦ ἀερίου, Nordstream2, συνεχίζεται κανονικά, καθὼς ἡ Γερμανία καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ὑποχωροῦν ἀπέναντι στὶς ἀπειλὲς προστίμων ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς. Ὁ γενικὸς εὐρωατλαντικὸς οἰκονομικὸς πόλεμος, ἀπομένει ὡς τελικὴ ἐπιλογὴ τῆς Οὐάσιγκτον, ἀλλὰ δύσκολος…