Οἱ ταραχὲς στὴν Βόρειο Ἰρλανδία συνεχίζονται ἐπὶ πολλὲς νύκτες καὶ θυμίζουν τὸν παλαιὸ θρησκευτικὸ πόλεμο, Προτεσταντῶν καὶ Καθολικῶν κατοίκων της· στὴν φάση αὐτὴ ἀφορμὴ εἶναι τὰ προστατευτικὰ μέτρα κατὰ τῆς πανδημίας καὶ ἡ ἄρνηση τοῦ Λονδίνου, ὅπως ἐφαρμόσει τὴν Συνθήκη τοῦ Brexit, γιὰ ἐλεύθερα σύνορα μὲ τὴν Νότιο Ἰρλανδία καὶ θέσπιση δασμῶν μὲ τὴν Βρεταννία. Τὸ παράδοξο εἶναι, ὅτι στὶς ταραχὲς αὐτὲς συμπλέουν Προτεστάντες καὶ Ἰρλανδοί, μικρομεσαῖοι ἐπιχειρηματίες, ἀλλὰ καὶ μεγάλες βιομηχανίες, οἱ ὁποῖες δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ χάσουν τὴν ἐλευθερία συναλλαγῶν τους μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση· τὰ προβλήματα αὐτὰ προστίθενται στὴν πρόθεση τῆς Σκωτίας, ὅπως διεκδικήσει τὴν ἀνεξαρτησία της, μετὰ τὶς ἐκλογές της τοῦ Μαΐου. Θεωρεῖται δεδομένο, ὅτι τὰ ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας κόμματα θὰ ἔχουν μεγάλη πλειοψηφία.