Δικαίωση προσοχῆς Εὐρώπης

Ἡ Εὐρώπη ἐτήρησε ἐπιφυλακτικὴ στάση στὴν ὄξυνση τοῦ οὐκρανικοῦ προβλήματος ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον κι ἀπέφυγε τὴν πολεμικὴ κατὰ τῆς Μόσχας· ἡ προχθεσινὴ ἀνάκρουση πρύμνας ἀπ’ τὸν Τζὸ Μπάιντεν κι ἡ πρότασή του γιὰ συνάντηση, μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, ἀπέδειξε τὸ πόσο σωστὴ ἦταν ἡ πολιτική της. Ἐὰν ἐνέδιδε στὶς ἀμερικανικὲς πιέσεις, γιὰ στήριξη τῆς κριτικῆς τους κατὰ τῆς Ρωσίας, σήμερα θὰ ἦταν αὐτὴ ἐκτεθειμένη, καθὼς θὰ ὑποχρεωνόταν ἀκολουθῆσαι πειθήνια τὴν Οὐάσιγκτον· στὴν πράξη θὰ εἶχε ἐπανέλθει στὴν ἐξάρτηση τῆς ψυχροπολεμικῆς περιόδου, ὡς πιστῆς ἀκολούθου τῆς ὑπερατλαντικοῦ προστάτου. Ἀλλά, μὲ τὴν ἐμμονή της στὴν ἐφαρμογὴ ἢ καὶ τροποποίηση τῆς συμφωνίας τοῦ Μίνσκ, Ρωσίας, Γερμανίας, Γαλλίας καὶ Οὐκρανίας, διατηρεῖ τὴν δυνατότητα ἰσοτίμου συμμετοχῆς στὴν ρύθμιση τοῦ προβλήματος· στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους ἀναγνωρίζεται ἡ σημασία τῆς στάσεως στὴν ἐποχή μας. Ἀποκτᾶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, γιὰ πρώτη φορά, δική της διεθνῆ φωνή.