Εὐρώπη, δύο κατευθύνσεις

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση διέπεται πλέον ἀπὸ δύο κατευθύνσεις, τοὺς Δυτικοευρωπαίους, μὲ κύριο ἄξονα, τὴν ἐμθάθυνση τῆς πολιτικῆς ἑνοποιήσεως καὶ τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας της, καὶ τὶς πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες, τοὺς Ἀνατολικοευρωπαίους, οἱ ὁποῖοι προτάσσουν, τὴν περαιτέρω σύσφιγξη τῶν νατοϊκῶν δεσμῶν, ἂν καὶ μετὰ τὴν ἀποχώρηση τῆς Βρεταννίας, ἔχουν χάσει τὸν ἀρχηγό τους κι ἐμφανίζονται σὲ χαμηλοὺς τόνους στὰ συμβούλια. Ἀλλά, τὴν Κυριακὴ συζήτησαν οἱ πρόεδροι, Ἐσθονίας, Λετττονίας, Λιθουανίας, Πολωνίας, Τσεχίας, Οὐγγαρίας, Σλοβακίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας στὴν Βουδαπέστη, ὅπου συμφώνησαν καὶ ζητήσαν τὴν Δευτέρα στὸ Συμβούλιο τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν τὴν σύσφιγξη τῶν σχέσεων μὲ τὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία· ἡ πρόταση ὑπεβλήθη, ἀλλὰ ἀπερρίφθη, καθὼς δὲν τὴν στήριξε οὐδεμία ἄλλη χώρα. Οἱ ρίζες τῆς τραυματικῆς ἐμπειρίας τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ καθεστῶτος μετράει κι ἀποζητοῦν ἰσχυρὸ κηδεμόνα, μὲ τὴν πρόφαση τῆς ρωσικῆς ἀπειλῆς· πρόκειται γιὰ τὰ παραπροϊόντα τῆς κομμουνιστικῆς ἰδεολογίας, ὅπως στὴν ἑλληνικὴ ἀριστερά…