Τὸ θέμα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης παραμένει ὀξύτατο στὸν ἁπλὸ κόσμο, αὐτὸν τῶν συνοικιῶν καὶ τῶν χωριῶν κι ὄχι τῶν παρεπιδημούντων στὴν Φραγκία, μὲ τὴν κοινοβαρβαρική τους· ὁ ἐθνικὸς γλωσσολόγος ἔλαμψε καὶ πάλι στὸ κανάλι τῆς Βουλῆς, ἰσχυριζόμενος, ὅτι τὸ η προφερόταν εε ἀπ’ τοὺς ἀρχαίους, κατὰ τὴν ἐρασμιακὴν προφοράν, χωρὶς νὰ τὴν κατονομάζει, καὶ πρόσθεσε, ὅτι ὁ Ἀριστοφάνης ὁ Βυζάντιος, δεύτερο μὲ τρίτο π.Χ. αἰῶνα, στὴν Βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξανδρείας, πρῶτος ἐφάρμοσε τὸ πολυτονικὸ καὶ ἀπέδειξε ὅτι ἄρχιζε ἡ κατάργηση τῆς δασείας. Τρίζουν τὰ κόκκαλα τῶν προγόνων μας, τοῦ Ἀριστοφάνους καὶ τοῦ μαθητοῦ του τοῦ Διονυσίου τοῦ Θρακός, ὁ ὁποῖος ἔγραψε τὴν πρώτη γραμματικὴ τῆς ἑλληνικῆς, τῆς ὁποίας σώζεται μεγάλο μέρος, ἐνῶ τοῦ Ἀριστοφάνους σώζονται μόνο ἀποσπάσματα, τοῦ Διονυσίου τοῦ Ἁλικαρνασσέως, μὲ τὸ περίφημο, «Περὶ συνθέσεως ὀνομάτων», ἀλλὰ καὶ τῶν προηγουμένων, Ἡρακλείτου, ὅπως καὶ Ὁμήρου, Πλάτωνος, Ἀριστοτέλους, Ἰσοκράτους, Μεγάλου Βασιλείου, Ἰουλιανοῦ, Γεωργίου Χοιροβοσκοῦ, τέλος ἕκτου μ.Χ. αἰῶνος, πατριάρχου Φωτίου, Ἀρχιεπισκόπου Εὐσταθίου, διδασκάλων τοῦ γένους καὶ φιλολόγων τῶν δύο προηγουμένων αἰώνων, ὅτι τὸ πολυτονικὸ εἶναι ὁλοζώντανο καὶ προφέρεται κανονικά.
Μάλιστα, ὁ Διονύσης Σαββόπουλος μέτρησε τὶς διαφορὲς στὴν προφορά, μακρῶν, βραχέων, ψιλῶν, δασέων, τόνων, ἀλλὰ οἱ καθηγητάδες δὲν τὸ δέχονται, ἐπειδὴ τὸ ἀπορρίπτουν κάποια ξένα Πανεπιστήμια· ἔτσι, ἔρχονται οἱ φραγκολάγνοι καὶ διαψεύδουν τὸν Πλάτωνα, εἰς τὸν «Ἀλκιβιάδην», ὅτι, «περὶ τὸ ἑλληνίζειν… ἀγαθοὶ διδάσκαλοι οἱ πολλοί». Ὁ σκοπός τους ἔχει δύο σκέλη, πρῶτο, τὴν καλλιέργεια τῆς δουλικῆς νοοτροπίας στὸν λαόν -ὅπως γράφει πάλι ὁ φιλόσοφος, «καὶ μετὰ Δάμωνος βουλευσόμεθα, τίνες τε ἀνελευθερίας καὶ ὕβρεως ἢ μανίας καὶ ἄλλης κακίας πρέπουσαι βάσεις, καὶ τίνας τοῖς ἐναντίοις λειπτέον ῥυθμούς», («Πολιτεία», 400β)- καὶ τὸν ἀφελληνισμό· τὴν δουλικὴ καὶ ἀνελεύθερη νοοτροπία ἐπιδιώκουν ἐπιβάλλειν εἰς τὸν ἑλληνικὸ λαό, ἀλλὰ αὐτὸς ἀνθίσταται, ὅπως προάσπισε πάντοτε τὸν ἐλεύθερο λόγο του στὰ ψηλὰ βουνά, στὸ δημοτικὸ τραγοῦδι· πρῶτες εἶναι οἱ γιαγιάδες, αὐτὲς μαθαίνουν σωστὰ ἑλληνικὰ στὰ ἐγγόνια τους καὶ πιάνουν ἀπ’ τὰ μαλλιὰ τὶς κόρες τους, μὲ τὴν ἀριστερὴ ὁμιλία τους, ἐνῶ καὶ ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀπαιτεῖ καὶ προϋποθέτει τὴν ἁρμονικὴ ἑλληνική, ἐπειδὴ καθιστᾶ τὴν σκέψη τους καὶ τὸν λόγο τους δημιουργικότερους. Αὐτοὺς κυνηγοῦν οἱ πολυεθνικές, μόλις κατεδάφισε τὰ ἐμπόδια τοῦ ἀτλαντοκομμουνισμοῦ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης· ἡ ἁρμονικὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐπιβίωσε καὶ θὰ ἐπιβιώσει, ἐπειδὴ ἐκφράζει τὴν πρακτικὴ τοῦ ἐλευθέρου ἀνθρώπου, ὅπως ἐλάλησε στὴν ἀρχαιότητα ἀπ’ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὴν ἄμεση δημοκρατία καὶ τὴν τραγῳδία. Ὁ ἁπλὸς λαὸς προασπίζεται τὴν ἑλληνική καὶ γνωρίζει τὸ ποιοὶ τὴν ὑπονομεύουν καὶ ὅτι οἱ βρενθυόμενοι γλωσσολόγοι τοῦ θυμίζουν τοὺς περυσινοὺς τουρκολάγνους καθηγητάδες…