Οἱ πολιτικὲς δυνάμεις τῆς Ἑλλάδος δείχνουν ἐμφανέστατα ὅτι ἀκολουθοῦν ἀσύμβατους δρόμους· ἡ κυβέρνηση, ὅπως ἀποδεικνύεται κι ἀπ’ τὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, ἐξασφαλίζει τὴν ἀποδοχὴ τῆς τεράστιας πλειοψηφίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐνῶ ἡ ἀντιπολίτευση, καὶ περισσότερο ἡ ἀξιωματική, περὶ ἄλλα καὶ ἀλλότρια τυρβάζει. Ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν πανδημία εἶναι ὁρατή, ἐκτὸς κι ἂν συμβεῖ κάτι ἀπρόοπτο, ἐνῶ ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας προβλέπεται ἰσχυρή, μὲ τὴν ἀξιοποίηση δύο κυρίως παραγόντων, τῆς ψηφιοποιήσεως τῆς χώρας καὶ τῆς ἐγκαίρου καὶ ἀποδοτικῆς χρήσεως τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Ταμείου Ἀναπτύξεως· εἶναι ἁπτὰ αὐτὰ στὸν καθένα καὶ ἀναγνωρίζονται ἀπ’ τοὺς δυναμικοὺς οἰκονομικοὺς παράγοντες, ἐγχωρίους καὶ διεθνεῖς. Τὸ κρίσιμο πρόβλημα τῆς χώρας καὶ τῆς δημοκρατίας εἶναι, ἡ παραφωνία καὶ ἡ ἀλογία τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὄχι μόνο στὶς διακομματικὲς ἀντεγκλήσεις, στὶς ὁποῖες ἴσως δικαιολογεῖται κάπως, ἀλλὰ καὶ στὰ σοβαρὰ θέματα λειτουργίας τῆς δημοκρατίας καὶ ἐθνικά· ὅταν καταγγέλλει στὴν Βουλή, τὰ δεσμευτικὰ μέτρα κατὰ τῆς πανδημίας, ὅτι δὲν συμβιβάζονται μὲ τὶς δημοκρατικὲς ἐλευθερίες, καὶ μάλιστα, τὸ χειρότερο, ζητάει τὸν κατ’ ἐξαίρεση ἐμβολιασμὸ τῶν βουλευτῶν, δείχνει δύο πράγματα: μὲ τὸ πρῶτο, τὴν ταύτισή του μὲ τοὺς ἀκροδεξιοὺς καὶ ἀκροαριστεροὺς ψεκασμένους· μὲ τὸ δεύτερο, ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμία ἐπαφὴ μὲ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα. «Ζεῖ στὸν κόσμο του…»
Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας ἦταν ἀρκετὰ ἀποτελεσματική, ἂν συνεκτιμήσουμε, ὅτι εἴμαστε ἡ μοναδικὴ χώρα στὸν κόσμο ποὺ τὶς ἀντιδράσεις κατὰ τῶν προφυλακτικῶν μέτρων, τὶς ὑποκινεῖ ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση· ὁ πολὺς κόσμος συμμορφώθηκε καὶ πολὺ καλά, ἀλλὰ τὸ κακὸ στοὺς λοιμοὺς μπορεῖ νὰ γίνει ἀπὸ ὀλίγους, ἐλαχίστους μᾶλλον. Οἱ ἐπιπτώσεις της ἦταν ἐπώδυνες καὶ ἡ ἀντιμετώπισή τους κοπιαστικὴ καὶ ἀγχώδης, ἀλλὰ οἱ ὑγειονομικοί, κάθε κατηγορίας, ἰατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικὸ προσωπικό, ΕΚΑΒ, ὑπερέβησαν ἑαυτοὺς καὶ ἀνταποκρίθηκαν ἐπαξίως στὴν ἀποστολή τους, παρὰ τὸ διαλυμένο νοσηλευτικὸ σύστημα ποὺ εἶχε ἀφήσει ἡ τραμποκομμουνιστικὴ τετραετία· τὸ ἠθικὸ ὅλων εἶναι πολὺ ὑψηλὸ καὶ ἀξιοθαύμαστο, μὲ τὴν διάχυσή του καὶ στὸν ὑπόλοιπο λαό. Ἡ μαζικὴ εἰσροὴ ξένων ἐπενδύσεων εἶναι ὁ δεύτερος παράγων, μαζὶ μὲ τὸ Ταμεῖο Ἀναπτύξεως· ἤδη οἱ ἐγγραφὲς στὰ διάφορα προγράμματα γιὰ τὶς ἀντίστοιχες ἐπιχειρήσεις ὑπερβαίνουν κατὰ πολὺ τὶς ἀρχικὲς προβλέψεις, καθὼς γιὰ τὶς μικρομεσαῖες πρόκειται γιὰ ἐπιδοτήσεις, ἀρκεῖ νὰ προσφέρουν ἔξυπνο καὶ ἐφαρμόσιμο σχέδιο. Ἡ ἐπιτάχυνση τῆς ψηφιοποιήσεως, μὲ τὴν ἐφαρμογή της καὶ στὴν μεταβίβαση ἀκινήτων, ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν ἔκδοση τῶν οἰκοδομικῶν ἀδειῶν, πέραν τῆς ἐμπράκτου καταργήσεως τῆς γραφειοκρατίας στὶς καθημερινές μας σχέσεις μὲ τὸ κράτος, τὶς ὑπηρεσίες, τὶς τράπεζες καὶ τὶς ἄλλες συναλλαγές μας, ἀλλάζει τὴν νοοτροπία μας. Γινόμαστε ἄλλοι ἄνθρωποι καὶ ζεστοὶ στὴν οἰκογένειά μας καὶ στοὺς φίλους μας.
Τὸ ἐφαλτήριο στὴν οἰκονομία εἶναι ἡ ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος μὲ κάθε μέσο· οἱ ἰδιωτικὲς ἀποταμιεύσεις αὐξήθηκαν τὸ δεκαπεντάμηνο τοῦ ἐγκλεισμοῦ κατὰ δέκα δις εὐρώ, ἐπειδὴ οἱ οἰκογένειες δὲν δαπανοῦσαν κἂν τὸ πενιχρό τους εἰσόδημα. Αὐτὰ πέφτουν ἀμέσως στὴν ζήτηση, μὲ τὸ ἄνοιγμα τῆς ἀγορᾶς, ἐνῶ προστίθενται καὶ τὰ ἀναδρομικὰ τῶν συνταξιούχων, τὰ ὁποῖα προσφέρονται γιὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὅπως καὶ οἱ ἐπιδοτήσεις στοὺς μικρομεσαίους· αὐτὰ τὰ κονδύλια εἶναι τὸ ἐφαλτήριο τῆς οἰκονομίας, ἐπειδὴ διοχετεύονται ἀμέσως καὶ εὐθέως στὴν ἀγορά, μὲ ταχύτατη τὴν ἐκδήλωση τῶν πολλαπλασιαστικῶν φαινομένων. Οἱ μεγάλες ἐπενδύσεις δὲν ἔχουν ἄμεσο ἀντίκτυπο στὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, καθὼς ἀπαιτεῖται χρόνος γιὰ τὴν ὁλοκλήρωσή τους· ἐξαίρεση ἀποτελουν οἱ ψηφιακὲς ἐπενδύσεις, ἐπειδὴ αὐτὲς δὲν ἀπαιτοῦν πολλὲς πάγιες ἐγκαταστάσεις καὶ στηρίζονταν κυρίως στὴν ἀξιοποίηση τῆς διανοίας, τῆς σκέψεως, τοῦ δημιουργικοῦ λόγου τῶν πολιτῶν τῶν διαφόρων γλωσσῶν. Ἡ ἀναγνώριση τῆς ἑλληνικῆς, ὡς δημιουργικῆς γλώσσης, ἔχει γίνει ἀπὸ δεκαετίες ἀπ’ τὶς μεγάλες πολυεθνικὲς ψηφιακὲς ἑταιρεῖες, ἀλλὰ καθυστεροῦσε στὴν Ἑλλάδα ἀπ’ τὸν σοσιαλκομμμουνισμό, μὲ τὶς συντεχνίες του, γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἐξουσίας καὶ τὸν ἀφελληνισμό μας, ὅπως γίνεται ἀκόμη μὲ τοὺς πολυποίκιλους καθηγητάδες. Ἄλλος εἶναι ὁ λόγος τοῦ ἐλευθέρου πολίτου, δημιουργικὸς καὶ ἐμμελής, κι ἄλλος τοῦ δουλικοῦ στὴν συμπεριφορά του προσώπου, μονοσήμαντος καὶ ἀμελής…