Τὰ ἄπλυτα τῆς τραμποκομμουνιστικῆς περιόδου ἔχουν βγεῖ στὴν ἐπιφάνεια στὴν Προανακριτικὴ Ἐπιτροπή, ἂν καὶ ὄχι ὅλα, καθὼς πολλὰ κρύβει γιὰ τὸ Εἰδικὸ Δικαστήριο ὁ ἀριστερὸς ἐργολάβος, μὲ τὶς διασυνδέσεις του στὸν ἰταλικὸ ὑπόκοσμο· ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ ἐρώτημα, ὅσων γνωρίζουν ἀρκετὰ ἀπ’ τὰ παρασκήνια. Οἱ παρακρατικοὶ μηχανισμοί, μὲ τὶς ὑπερατλαντικὲς ἐξαρτήσεις τους, εἶχαν στηρίξει πολλαπλῶς τὸν Ναπολεοντίσκο στὴν πολιτικὴ ἄνοδό του καὶ στὴν ἄσκηση τῆς δοτῆς ἐξουσίας· κάτι ἔχει συμβεῖ, πέραν τῆς ἀλλαγῆς προέδρου στὴν Ἀμερική, καὶ κόβουν τὸν ὀμφάλιο λῶρο του, ὁπότε μένει στὸ κενό. Τοὺς εἶχε κερδίσει, ἡ φωτογένειά του καὶ ἡ ἀπειροελάχιστη διάνοιά του, ὅποτε ἦταν ὑπάκουος σὲ ὅλα. Δὲν σκεφτόταν κάτι διαφορετικό!