Ἡ προετοιμασία τῆς διασκέψεως κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ, μὲ τὴν συμμετοχὴ τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, βαίνει ἀρκετὰ δύσκολα, καθὼς παρουσιάζεται δυσκολία προσεγγίσεως· ὁ Τζὸ Μπάιντεν ἐμφανίζεται διαλεκτικός, ἀλλὰ οἱ θέσεις του δὲν διαφέρουν πολὺ ἐκείνων τοῦ προκατόχου του, μόνο ποὺ ἐκεῖνος ἦταν ὑπεροπτικός. Τὸ ἀντικείμενο εἶναι, οἱ Ἀμερικανοὶ ζητοῦν τὴν σύσταση ἑνιαίου μετώπου τοῦ δυτικοῦ κόσμου, ἀπέναντι στὶς Κίνα καὶ Ρωσία, ἀλλὰ οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπορρίπτουν διαρρήδην τὴν πρόταση, ἐπειδὴ τὴν θεωροῦν ὡς ἐπάνοδο τῆς μεταπολεμικῆς ψυχροπολεμικῆς λογικῆς· οἱ συνομιλίες συνεχίζονται, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα, παρὰ τὴν ὑποχώρηση τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου καὶ τὴν ἀποδοχὴ τῆς κατασκευῆς τοῦ Nordsteram2, ὡς κίνηση καλῆς θελήσεως. Οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν, ὅτι διαθέτουν ἀρκετὰ οἰκονομικὰ πλεονεκτήματα, σὲ σύγκριση μὲ τὴν Ἀμερική, στὸν ἀνταγωνισμὸ μὲ Κινέζους καὶ Ρώσους.