Ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως, 568 χρόνια πρίν, ἦταν τὸ τέλος τῆς χιλιόχρονης βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας καὶ ἡ ἔναρξη τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ· ἦταν τότε ἡ σκιὰ τοῦ παλαιοῦ ἑαυτοῦ της ἡ αὐτοκρατορία, ἀλλὰ διατηροῦσε τὸ κύρος της ὡς προπύργιο ἀπέναντι στὸν ἰσλαμικὸ ἐπεκτατισμό. Ἡ εἴδηση τῆς ἁλώσεως συντάραξε τὴν Εὐρώπη, τότε ἀντελήφθησαν οἱ Εὐρωπαῖοι, τὸ τί ἔχουν κάνει κι ἄφησαν νὰ πέσει ἡ Κωνσταντινούπολις στοὺς Τούρκους· τοὺς δύο ἑπόμενους αἰῶνες κατετρίβησαν στοὺς πολέμους ἐναντίον τους, μέχρι τὴν δεύτερη πολιορκία τῆς Βιέννης, ὅταν καὶ ἄρχισε ἡ παρακμὴ τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ Πόλις ὅμως παραμένει φωτεινὸ ἄστρο στὸν οὐρανό, μετὰ καὶ τὴν ἀναγνώριση τοῦ πολιτιστικοῦ ρόλου τοῦ Βυζαντινοῦ Ἑλληνισμοῦ…