Τὶς ἀλλαγὲς στὸν τρόπο τῆς ζωῆς μας προέβλεψε ὁ ΟΟΣΑ σὲ εἰδικὴ μελέτη του· τις χώρισε σὲ τρεῖς κατηγορίες, τὶς πολὺ πιθανές, τὶς λίγο πιθανὲς καὶ τὶς ἀπίθανες· πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἡ μελέτη, ἀλλὰ μόνο στὰ πλαίσια τῆς κοινωνικῆς συμπεριφορᾶς, μὲ σύγκριση τὴν σημερινή μας ζωή. Ὁπωσδήποτε, ὅλες οἱ ἀλλαγὲς γίνονται σταδιακὰ ἢ αἰφνιδίως, ἀλλὰ μὲ τὸν βαθμὸ ταχύτητος κυμαινόμενο· στὴν ἐποχή μας ἔρχονται δύο ριζικὲς ἀλλαγές, ὅσες ὀφείλονται στὴν ψηφιακὴ ἐπανάσταση καὶ ἄλλες στὶς ἐπιπτώσεις τῆς πανδημίας, χωρὶς τὴν δυνατότητα σαφοῦς διαχωρισμοῦ μεταξύ των. Ἡ στάση ὅλων τῶν λαῶν, καὶ περισσότερο τῶν δυτικῶν στοὺς παράγοντες αὐτούς, διαφέρουν αἰσθητά· οἱ προτεσταντικοὶ λαοὶ καὶ ἀρκετοὶ καθολικοὶ δείχνουν ἐξαιρετικὰ δύσκολοι στὴν ἀποδοχὴ τῶν ἀλλαγῶν καὶ περισσότερο τῆς βασικῆς αἰτίας, ὅτι ὁ ψηφιακὸς ἄνθρωπος εἶναι σὰν τὶς ἀσύμβατες εὐθεῖες πρὸς τὸν βιομηχανικό· ἐπιμένουν γιὰ τέταρτη ἐπανάσταση, λόγῳ ἰδεολογικῶν ἀγκυλώσεων…