Ἡ πολιτικὴ ἀναμέτρηση, κυρίως μεταξὺ τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως, διεξάγεται σὲ διαφορετικὸ μῆκος κύματος, χωρὶς διάθεση συγκλήσεώς της ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο· οἱ ἐρωτήσεις, γιὰ τὴν μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσαγομένων στὰ Πανεπιστήμια, εἶχαν καθαρὰ λαϊκιστικὸ χαρακτῆρα καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν συζήτησή τους ὁ οἱοσδήποτε σοβαρὸς πολιτικός. Τὸ πρόβλημα τῆς πανεπιστημιακῆς παιδείας εἶναι πρωτίστως πρόβλημα ποιότητός της κι ὄχι ποσότητος φοιτητῶν, ἀγραμμάτων καὶ ἐξαθλιωνώντων τοὺς γονεῖς τους, ὅτι δῆθεν σπουδάζουν, ἐνῶ δὲν παίρνουν ποτὲ πτυχίο· ἡ νέα ἐρώτηση, γιὰ τὰ οἰκονομικὰ τῆς Νέας Δημοκρατίας ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον καὶ ὅλοι ἀναμένουμε τὴν ἀπάντηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, τοῦ ἐὰν ἰσχύουν οἱ κατηγορίες ἢ ὄχι. Ἡ σιωπὴ τοῦ κόμματος, μὲ ἔστω καὶ προσωρινὴ ἀπάντηση, λέει πολλά. Ἀλλά, ἂς περιμένουμε καλύτερα τὴν Παρασκευή, ὅταν γίνει ἡ συζήτηση στὴν Βουλή. Ὅλα ἐκεῖ θὰ κριθοῦν στοὺς διαξιφισμοὺς τῶν ἀντιπάλων.