Οἱ ἐπαφὲς τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου μὲ τοὺς Εὐρωπαίους συμμάχους του δὲν προβλέπονται πολὺ εὐχάριστες· ὁπωσδήποτε τίμησε τὴν βασίλισσα τῆς Ἀγγλίας καὶ τὸν πρωθυπουργό της, ὁ ὁποῖος προσφέρεται ὡς ἀνιδιοτελὴς ὑποτακτικός του. Ἀλλά, ἡ Οὐάσιγκτον τώρα διαπιστώνει, ὅτι ἡ Βρεταννία τῆς ἦταν πολὺ περισσότερο χρήσιμη, ὡς μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως παρὰ ἐκτὸς αὐτῆς· εἶχε τὴν ἄνεση τότε, τῆς ἀμέσου παρεμβάσεως στὴν λήψη ἀποφάσεων, γιὰ ἕνα σωρὸ θέματα, ἐνῶ ἀποτελοῦσε ἀνάχωμα στὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα καὶ πόλο ἕλξεως τῶν μικρῶν πρώην κομμουνιστικῶν κρατῶν. Τελικά, τὸ Brexit ἀπέβη εἰς βάρος τους, ἀλλὰ οἱ πρωταγωνιστές του πίστευαν, ὅτι θὰ διαλυθεῖ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μετὰ ἀπ’ αὐτό· δὲν διαλύθηκε καὶ μάλιστα προβάλλει τὴν αὐτόνομη διεθνῆ παρουσία της ἐμφανέστατα πλέον, μὲ οὐδεμία δύναμη ἀντιστάσεως στὸ ἐσωτερικό της. Ἡ Βρεταννία ἔχει γίνει μικρὸ νησί, ἀλλὰ ἡ Εὐρωζώνη ἔχει ἀποκτήσει τὸν ἀνεξάρτητο διεθνῆ βηματισμό της.