Οἱ δυτικοὶ ἡγέτες ἐμφανίζονται σὲ ἕνα θέμα ὁμονοοῦντες, στὴν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τῆς Μεσογέιου καὶ μάλιστα τῆς Ἀνατολικῆς· τουλάχιστον ἐπιφανειακὰ αὐτὸ φαίνεται, ἂν καὶ στὰ παρασκήνια, λέγεται, ὅτι ὑπάρχουν σοβαρὲς διαφωνίες. Τὸ κρίσιμο εἶναι, ἡ ἀντιμετώπιση τῆς ρωσικῆς διεισδύσεως καὶ τῆς κινεζικῆς δευτερευόντως, μὲ τὸν ρόλο τῆς Τουρκίας καθοριστικὸ παράγοντα· ἡ συνάντηση Τζὸ Μπάιντεν μὲ Ταχὶπ Ἐρντογὰν θεωρεῖται ὁρόσημο, θὰ προσδιορίσει καὶ τὶς συνομιλίες του μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, ὁπωσδήποτε. Ἐὰν ὁ Τοῦρκος πρόεδρος δεσμευθεῖ γιὰ ὑποταγὴ στὶς νατοϊκὲς δεσμεύσεις τῆς χώρας του, τότε ἀποκόπτεται πλήρως ἀπ’ τὴν ρωσικὴ ἐπιρροή, ἀλλὰ ἀπομένουν οἱ διασυνδέσεις του μὲ τὸ ἰσλαμικὸ κράτος καὶ τὸν ὑπόκοσμο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Καὶ ὅλα αὐτά, πέραν τῶν ἐπιπτώσεων στὰ ἑλληνοτουρκικά· ἐὰν ὑποχωρήσει ὁ σουλτάνος ὁδηγεῖται στὴν συνταξιοδότησή του στὴν πολιτικὴ ζωή. Τὸ ἀντέχει αὐτό; Ὁπότε ποιά εἶναι ἡ ἑπόμενη μέρα στὴν Τουρκία; Ἄγνωστο μᾶλλον…